Tag Archives: வாழ்க்கைத்தரம்

யார் வெற்றி பெறுவார்கள்?

8 மே

தலைப்பைப் பார்த்த உடனே,இப்போது நடைபெற்ற தேர்தலில் யார் வெற்றி பெறப் போகிறார்கள் என்பதைப் பற்றியோ அல்லது இப்போது நடக்கும் கிரிக்கெட் போட்டியில் யார் வெற்றி பெறுவார்கள் என்பதைப் பற்றியோ ஏதோ சொல்லப் போகிறேன் என்று நீங்கள் நினைத்தால், மன்னிக்கவும்; இது அதைப்பற்றிய விஷயமல்ல.

தேர்தலில் யார் வெற்றி பெறுவார்கள் என்பது ஓரளவுக்கு எல்லோராலும் யூகிக்க முடிந்த விஷயம்தான். அப்படி யூகிக்க முடியவில்லை என்றால், இன்னும் சில நாட்கள் பொறுத்திருந்தால் முடிவுகள் அறிவிக்கப்படும் போது தெளிவாகத் தெரிந்து விடும். நல்ல முடிவாக இருந்தால் அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு நம் எல்லோருடைய வளமான வாழ்க்கைக்கு வழிகாட்டுவதாக அது அமையும் என்று நம்பலாம்.

இன்னொரு பக்கம் கிரிக்கெட் விளையாட்டு நம் இளைஞர்களைப் படுத்தும் பாடு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. வயது வித்தியாசம் இல்லாமல் அனைவரும் அதில் அதீதமான ஆர்வத்தைக் காட்டுகிறார்கள். கிரிக்கெட் போட்டியில் வெற்றி தோல்வி என்பது அதை வைத்து பந்தயம் நடத்துபவர்கள்தான் முடிவு செய்கிறார்கள் என்று செய்தித்தாள் மற்றும் தொலைக்காட்சிகளில் பலவகையான செய்திகள் அடிபட்டன. இருந்தும் கிரிக்கெட் மீதான மோகம் குறையவில்லை.

இங்கு ஒரு உண்மையைக் குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும். கிரிக்கெட் போட்டியில் வெற்றி பெற்றாலோ தோல்வி அடைந்தாலோ, ஒரு சில நாட்களுக்கு நாம் அதைப்பற்றி பேசுவதற்கு அது ஒரு வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும். அவ்வளவுதான்! மற்றபடி நமது அன்றாட பிரச்சினைகளை சரி செய்யவோ அல்லது நமது வாழ்க்கையை வளப்படுத்துவதற்கோ அதில் ஏதும் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. அப்படி ஏதாவது இருந்தால் யாராவது தெரியப் படுத்தலாம். எல்லோருக்கும் உதவியாக இருக்கும்.

சரிதான், வேறு எதைப் பற்றி சொல்ல வருகிறேன் என்று நீங்கள் அவசரப் படுவது புரிகிறது. இங்கு ஒரு தனி மனிதன் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுவதைப் பற்றி பேசப் போகிறேன். தனி மனிதன் தன் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுவது எப்போது? அதை எப்படித் தெரிந்து கொள்வது?

முதலில் வெற்றி என்பது என்ன?

வெற்றி என்பது விபத்து அல்ல. ஒரு வகையில் அது சாதனை.

இல்லை… இல்லை…

அப்படிக்கூட சொல்லி விட முடியாது. அது ஒரு பயணம். இன்னும் சரியாகச் சொன்னால் ஒரு குறிக்கோளை நோக்கிச் செல்லும் பயணத்தில் ஒரு மைல் கல். சரியான பாதையில், சரியான திசையில், ஒரு குறிக்கோளுடன் செல்கின்ற பயணத்தில் அடையும் ஒரு நிலை. அதை அடைந்ததும், அடுத்த குறிக்கோளை நோக்கி பயணிக்க உந்துதலை ஏற்படுத்தும் ஒரு சாதனை. பல தடைகளையும் கடந்து, அடுத்தடுத்த வெற்றிகளை அடையத் தேவையான நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தும் ஒரு நிலை.

அதற்கான அளவுகோல் என்ன?

ஒரு குறிக்கோளை அடையும்போதுதான் அதை அளவிட முடியும். பிறகு அடுத்த குறிக்கோளை நோக்கி மீண்டும் வெற்றிப் பயணம் தொடரும்.

உதாரணமாக, ஒரு போட்டியில் ஒரு குறிக்கோள் நிர்ணயிக்கப் படுகிறது என்றூ வைத்துக் கொள்வோம். ஒரு குறிப்பிட்ட கால அளவுக்குள் அந்த குறிக்கோளை அடையும் போது அது வெற்றியாக கருதப் படுகிறது. வேறு வேறு அணிகளாக போட்டியிடும் போது, குறிக்கோளை அடையும் அணி வெற்றி பெற்றதாக கருதப் படுகிறது.

விளையாட்டில் வெற்றி என்பது ஒரு போட்டியில் பெறும் வெற்றி. அடுத்த போட்டி வரை அந்த வெற்றி பேசப்படும்.

சினிமாவில் வெற்றி என்பது ஒரு படம் குறிப்பிட்ட வசூலை ஒரு குறிப்பிட்ட கால வரையறைக்குள் எட்டும்பொது அது வெற்றியாக கருதப்படுகிறது. அந்த வெற்றி இன்னொரு படத்தின் வெற்றி வரை பேசப்படும்.

அரசியலில் வெற்றி என்பது தேர்தலில் வெற்றி பெற்று ஆட்சியை பிடிக்கும் போது கொண்டாடப்படும். அடுத்த தேர்தல் வரை.

அப்படியெனில் வெற்றி என்பது முடிவல்ல. குறிக்கோளை நோக்கிய பயணத்தில் அது ஒரு மைல் கல், அவ்வளவே!

அப்படியென்றால் ஒரு தனி மனிதனின் வெற்றியை எவ்வாறு முடிவு செய்வது? அவன் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்ற மனிதனா இல்லையா என்பதை எப்படி தெரிந்து கொள்வது? அதற்குத்தான் குறிக்கோள் தேவைப்படுகிறது.

ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு குறிக்கோள் வேண்டும். அதை அடையத் தேவையான முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். அந்த குறிக்கோளை அடைந்தால் வெற்றி. பின்பு அடுத்த குறிக்கோள். இப்படி பல வெற்றிகளைப் பெற்ற மனிதன் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்றவனாக கருதப் படுகிறான்.

ஆனால் கிட்டத்தட்ட 80 விழுக்காடு மக்கள் எந்த குறிக்கோளும் இல்லாதவர்களாக வாழ்க்கையை நடத்துகிறார்கள் என்று ஒரு ஆராய்ச்சி முடிவின் மூலம் தெரிய வருகிறது. ஒருவித இயந்திரத் தனமான வாழ்க்கை, ஒரே மாதிரியான தினசரி வாழ்க்கை வாழும் மனிதனுக்கு அது விரைவில் அலுத்துப் போய் விரக்தியே மிஞ்சுகிறது. இதில் வெற்றி எங்கிருக்கிறது?

இதற்கு படித்தவர்கள் படிக்காதவர்கள் என்ற பேதமில்லை. குறிக்கோள் உள்ளவர்கள், குறிக்கோள் இல்லாதவர்கள், இதுதான் வித்தியாசம். சிறிது நேரம் அமைதியாக ஓரிடத்தில் அமர்ந்து சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

வாழ்க்கையில் உங்களுக்குத் தேவையானது எது? நீங்கள் விரும்புவது எது? உங்களுக்கு சந்தோஷத்தைக் கொடுப்பது எது? அதை அடைய நீங்கள் எடுத்த முயற்சிகள் என்ன? என்று ஒவ்வொன்றையும் எண்ணிப் பாருங்கள். நீங்கள் சந்தோஷமாக இருக்கிறீர்களா இல்லையா என்பது உங்களுக்குப் புரியும்.

உங்கள் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப ஒரு குறிக்கோளை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். அது என்ன என்பதை நீங்கள் மட்டுமே கண்டறிய முடியும்.

வரும் இடுகையில் இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக அலசலாம்.

Advertisements

திண்ணையில் நமது ஒன்பதாவது சிறுகதை

4 நவ்

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு தமிழின் முதல் இணைய வார இதழான திண்ணையில் இந்த வாரம் (03-11-2013) நமது ஒன்பதாவது சிறுகதை வெளியாகி இருக்கிறது என்பதை மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

அந்த சிறுகதையை வாசிக்க இங்கே சொடுக்கவும் வாழ்க்கைத்தரம்

திண்ணைக்கு நமது நன்றி!

அதிகமாகப் பணம் சம்பாதிப்பது யார்?

13 டிசம்பர்

கடந்த இடுகையில் ரிஸ்க் இல்லாத வியாபாரம் என்று ஒன்று இருந்தால் அதை முயற்சி செய்ய பலரும் முன்வருவார்கள் என்று கவிஞர் கடிவேலு சொன்னபோது, ‘அப்படிப்பட்ட வியாபாரமும் இருக்கிறதா?’ என்று நாம் கேட்டோம். அதைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளவும் நமக்கு ஆவல் ஏற்பட்டது. அந்த இடுகையை மீண்டும் வாசிக்க இங்கே சொடுக்கவும்.

“வியாபாரத்தில் பல வகைகள் இருக்கிறது என்று முன்பு சொன்னேனல்லவா? அதைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளும் முன்பு ஒரு வியாபாரம் என்பது எப்படி பல கட்டங்களாக நடைபெறுகிறது என்பதைப் பார்ப்போம். பொதுவாகச் சொன்னால் வியாபாரம் என்பது ஒரு பொருளைத் தயாரித்து அதைப் பயன்படுத்துவோர்களிடம் விற்று லாபம் சம்பாதிப்பதுதான். அதில் தயாரிப்பவருக்கும், உபயோகிப்பாளருக்கும் இடையில் பலர் இருக்கிறார்கள் என்று ஏற்கெனவே பார்த்தோம். இப்போது ஒரு கேள்வி, இதில் யார் அதிகப் பணம் சம்பாதிக்கிறார்கள்? இன்னும் விளக்கமாகச் சொன்னால், ரிஸ்க் எதுவும் இல்லாமல் யார் அதிகப் பணம் சம்பாதிக்கிறார்கள்?” என்று கேட்டார்.

“இதில் சந்தேகமென்ன, தயாரிப்பவர்தானே அதிகப் பணம் சம்பாதிக்க முடியும்” என்றோம்.

அதைக் கேட்டு கவிஞர் சிரித்தார். பிறகு, “சமீபத்தில் நீர்ப்பறவை என்ற பெயரில் ஒரு சினிமாப் படம் வெளியாகியிருக்கிறதல்லவா?” என்று ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்.

“அந்தப் படத்தை இன்னும் பார்க்கவில்லை” என்றோம்.

“படம் பார்க்காவிட்டாலும், அது சம்பந்தமான முன்னோட்டமாக சில காட்சிகள் தொலைக்காட்சியில் வருவதைப் பார்த்திருப்பீரே? ஒரு காட்சியில் கதாநாயகன் பேசுவதாக ஒரு வசனம் வரும். அதாவது, ‘மீனைப் பிடிக்கிறவனை விட, அதை திங்கிறவனை விட, அதை வியாபாரம் செய்பவன்தான் பணக்காரன்’ என்பார்” என்று கூறினார் கவிஞர்.

“ஆமாம், நானும் பார்த்திருக்கிறேன். அது உண்மைதானே. சினிமாவில் மகத்தான சாதனையைப் படைத்த திரு. எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் நடித்து வெற்றிகரமாக ஓடிய படகோட்டி படத்திலும் எம்.ஜி.ஆர் மீனவராகவும், அதை வைத்து வியாபாரம் செய்யும் பணக்காரராக நம்பியாரும் நடித்திருப்பார்களே!” என்றோம்.

“அந்தக் கருத்தை நாம் இப்போது பேசிக்கொண்டிருக்கும் வியாபாரத்திற்கு பொருத்திப் பாரும். ஒரு பொருளைத் தயாரிப்பவரை மீன் பிடிப்பவராக உவமைப் படுத்தியும், மீன் சாப்பிடும் மக்களை அந்தப் பொருளை உபயோகிப்பவர்களாகவும் உவமைப் படுத்தினால், இப்போது யார் பணக்காரர் என்று சொல்லும்?” என்று கேட்டார்.

“அந்த இரண்டு பேருக்கும் இடையில் இருப்பவர்கள்தான் பணக்காரர்கள். அதாவது அந்தப் பொருளை உபயோகிப்பாளர்களிடம் கொண்டு வந்து சேர்ப்பவர்களும், அப்படி ஒரு பொருள் மார்க்கெட்டில் இருக்கிறது என்று விளம்பரம் செய்பவர்களும்தான் பணக்காரர்கள். நமக்கு இப்போது புரிகிறது” என்றோம்.

“அவர்களுக்கு ஏதாவது ரிஸ்க் இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார்.

“அவர்களுக்கு என்ன ரிஸ்க் இருக்கிறது. வியாபாரம் செய்பவர்கள், பொருள் விற்றால் லாபம். சம்பாதிப்பார்கள். இல்லாவிட்டால் தயாரிப்பாளரிடம் திருப்பிக் கொடுத்து விடுவார்கள். அது போல் விளம்பரம் செய்பவர்களுக்கு வியாபாரம் ஆனாலும் ஆகாவிட்டாலும் கவலை இல்லை. அவர்கள் முதலிலேயே அதற்குரிய பணத்தை வாங்கி விடுகிறார்கள் அல்லவா?” என்றோம்.

“ஆக, இதில் பொருள்களைத் தயாரிப்பவர்களுக்கு லாபமோ, நஷ்டமோ வர வாய்ப்பிருக்கிறது. உபயோகிப்பாளர்கள் நான் ஏற்கெனவே சொன்னது போல் 30% (சதவீத) விலை மதிப்புள்ள பொருட்களை 100% (சதவீத) விலை கொடுத்து வாங்குகிறார். அதனால் அவருக்கும் நஷ்டம்தான். இதில் நீர் எந்த இடத்தில் இருக்க விரும்புகிறீர்கள்? தயாரிப்பாளராகவா, வியாபாரமோ, விளம்பரமோ செய்பவராகவோ அல்லது உபயோகிப்பாளராகவா?” என்று கேட்டார்.

“இப்போது புரிகிறது. வியாபாரமோ, விளம்பரமோ செய்பவர்கள்தான் பணம் சம்பாதிக்கிறார்கள்” என்றோம்.

“அவர்களைப் போல நீரும் வியாபாரமோ, விளம்பரமோ செய்து பணம் சம்பாதிக்கலாமே? அதில் ரிஸ்க் எதுவுமில்லையே” என்றார்.

“மீண்டும் ஆரம்பத்திலிருந்தா? வியாபாரம் செய்வதற்கு பணம் வேண்டாமா?” என்றோம். என்ன, இப்படி ஒரேயடியாக குழப்புகிறாரே!

“இங்குதான் முக்கியமான விஷயமே இருக்கிறது. வியாபாரம் செய்வதற்கு பணம் தேவையில்லை. ஆனால் விளம்பரம் செய்வதே உமது வியாபாரம் என்றால் அதைச் செய்யலாமல்லவா?” என்றார்.

“விளம்பரம் செய்வதா? நாம் என்ன சினிமா நடிகர்களா அல்லது விளையாட்டு வீர்ர்களா? அப்படி இருந்தால்தானே கோடிகோடியாகக் கொட்டி விளம்பரத்தில் நடிக்கக் கூப்பிடுவார்கள்” என்றோம்.

“நாம் இப்போது பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் பொருள்களுக்காக நம்மை விளம்பரத்துக்கு யாரும் கூப்பிட மாட்டார்கள். ஆனால் நீங்கள் வாங்கும் பழக்கத்தை மாற்றி, அப்படி வாங்கும் பொருள்களுக்கு விளம்பரம் செய்யலாமே?” என்றார்.

“நாம் விளம்பரம் செய்ய வேண்டும் என்றால் நிறைய செலவு செய்ய வேண்டும். அதற்கும் நிறையப் பணம் வேண்டுமே. பணம் இல்லாமல் எதுவுமே செய்ய முடியாதே” என்றோம்.

“நீர் டிவியிலோ, பேப்பரிலோ விளம்பரம் செய்ய வேண்டாம். ஆனால் உங்களுக்குத் தெரிந்தவர்களிடம் அதைப் பற்றி சொன்னால், அதுவும் விளம்பரம்தானே. இப்போது நான்கூட நீர்ப்பறவை பற்றிச் சொன்னேனே. அதுகூட ஒருவகையில் விளம்பரம்தானே” என்றார்.

வியாபாரத்தின் முக்கியத்துவம்!

11 டிசம்பர்

சென்ற இடுகையில் நமது முன்னோர்கள் வியாபாரத்திற்காக பல நாடுகளுக்கும் சென்றிருக்கிறார்கள் என்றும் அதுபோல் பல நாடுகளிலிருந்தும் நம் நாட்டிற்கு பலரும் வியாபாரத்திற்காக வந்திருக்கிறார்கள் என்றும் கவிஞர் கடிவேலு சொன்னார். ஏன் வெள்ளைக்காரர்கள்கூட வியாபாரத்திற்காகத்தான் நம் நாட்டிற்கு வந்தார்கள் என்றும் சொன்னார். அதை மீண்டும் ஞாபகப் படுத்திக் கொள்ள இங்கே சொடுக்கவும் வாழ்க்கைத்தரம் உயர என்ன செய்ய வேண்டும்?

“வெள்ளைக்காரன் வியாபாரத்திற்காக வந்து நாட்டையே கைப்பற்றி விட்டான் என்று சொன்னீரே, அதனால் வெளிநாட்டுக்காரன் வியாபாரத்திற்காக நம் நாட்டுக்கு வர அனுமதிக்கக் கூடாது என்று சொல்ல வருகிறீரா? இப்போது அன்னிய முதலீடு பற்றி வரவேற்பும் எதிர்ப்புமாக நம் நாட்டில் பலமான விவாதம் நடக்கிறதே. பாராளுமன்றத்தில் கூட அதற்கு வாக்கெடுப்பு நடந்து மத்திய அரசுக்கு வெற்றி கிடைத்ததே அது பற்றி பேசுகிறீரா?” என்றோம்.

“வியாபாரம் என்பது எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்த ஒன்று என்பதை விளக்குவதற்காகவே நாம் அந்த விஷயத்தை சொன்னோம். அன்னிய முதலீடு என்பது வரவேற்க வேண்டிய விஷயமாகத்தான் நமக்குத் தோன்றுகிறது. முன்பு நடந்தது போல் வெளிநாட்டுக்காரன் நம்மை தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவரும் வாய்ப்பெல்லாம் இப்போது இல்லை. நாம் பெற்றிருக்கும் கல்வியறிவும், விழிப்புணர்வும், விஞ்ஞான வளர்ச்சியும் நம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள உதவும். ஆனால் இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி நம்மை பெரிய அளவில் முன்னேற்றிக் கொள்ளவும் இது வழி செய்யலாம்” என்றார். தொடர்ந்து அவரே,

“வியாபாரத்தைப் பற்றி பேசும்போது, நான் கேள்விப்பட்ட நகைச்சுவை ஒன்று நமக்கு ஞாபகத்துக்கு வருகிறது. அதாவது அனுபவம் மிகுந்த ஒருவரும், அனுபவம் இல்லாத பணக்காரர் ஒருவரும் சேர்ந்து வியாபாரம் ஆரம்பித்தார்களாம். சில வருடங்கள் கழித்து, அனுபவம் மிகுந்தவருக்கு பணம் வந்து விட்டதாம். அனுபவம் இல்லாமல் பணம் வைத்திருந்தவருக்கு, பணத்திற்குப் பதிலாக அனுபவம் கிடைத்ததாம். அதுபோல நாம் ஏற்கெனவே நமது செல்வத்தை பறி கொடுத்தவர்கள். இன்று நம்மிடம் அனுபவமும், அறிவும் இருக்கிறது. அதனால் பணம் வைத்திருக்கும் வெளிநாட்டுக்காரன் முதலீடு செய்தால், அதை வைத்து நமது வளத்தைப் பெருக்கிக் கொள்ள வழிகாண வேண்டும்” என்றார்.

அவர் சொன்ன விஷயங்கள் நமது சிந்தனையைத் தூண்டியது.

முந்தைய காலத்தில் நமது நாடு எல்லா வளத்திலும், செல்வத்திலும் சிறந்து விளங்கியது. பொன்னும், வைரமும் நிறைந்த நாடாக விளங்கியது. வற்றாத ஜீவநதிகள் பாய்ந்து விவசாயம் செழித்திருந்தது. நமது மக்கள் நாகரீகத்திலும் பண்பாட்டிலும் சிறந்து விளங்கினார்கள். அதனால் இதைக் கேள்விப்பட்டு மற்ற எல்லா நாடுகளிலிருந்தும் மக்கள் நமது நாட்டுக்கு வரத் துடித்தார்கள். அமெரிக்கோ வெஸ்புகியும், கொலம்பஸும் அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடிக்கவா கப்பலில் புறப்பட்டனர்? கொலம்பஸ் கடலில் வழிதவறி பல வகைகளிலும் பிரச்சினைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு கடைசியாக தரைப்பகுதியை அடைந்து, கரையிறங்கி அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடித்தது தற்செயலாக நடந்ததுதானே! மற்றபடி அவர்கள் கப்பலில் புறப்பட்டது நமது நாட்டிற்கு வழி கண்டுபிடிப்பதற்காக அல்லவா?

அப்படிப்பட்ட செல்வச் செழிப்பு மிகுந்த நம் நாடு பல காலமாக பல வகைகளிலும் மற்றவர்களால் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது. ஆனாலும் இப்போது நம் நாடு மீண்டும் தலை நிமிர்கிறது. இப்போது நமது நாட்டில் மனிதவளம் மிகுந்துள்ளது. நாம் கல்வியறிவு பெற்றவர்களாக, பலவித ஆற்றல்கள் உள்ளவர்களாக மாறி இருக்கிறோம். அதனால்தான், நமது நாட்டிலிருந்து பலர் வெளிநாட்டினரால் ஈர்க்கப்பட்டு பல நிறுவனங்களிலும் முக்கியமான பதவிகளில் பணியில் அமர்த்தப்பட்டு அந்த நிறுவனங்களின் வளர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக இருந்து வருகிறார்கள். இது நாடறிந்த உண்மை.

இன்னும் ஏராளமானவர்கள் நம் நாட்டில் இருக்கிறார்கள். அவர்களின் ஆற்றலும் உழைப்பும் நம் நாட்டுக்குப் பயன்படுவதாக இருந்தால் நம் நாடு இன்னும் விரைவில் பெரிய வல்லரசாக மாறுவதற்கான வாய்ப்பு மிகப் பிரகாசமாக இருக்கிறது. அதற்கு இப்போதைய மாற்றங்கள் உதவிகரமாக இருக்க வாய்ய்புள்ளது. அந்த மாற்றங்கள் நமது நாட்டில் வியாபார வளர்ச்சிக்கு உதவியாக இருந்தால் நமது தனிமனித வருமானம் உயர வாய்ப்புள்ளது. அந்த வகையில் நாட்டின் முன்னேற்றமும் விரைவில் சாத்தியமாகும்.

தொடர்ந்து கவிஞர் சொன்ன விஷயத்தின் அடிப்படையில் நமது கேள்வியைக் கேட்டோம்.

“கவிஞரே, “நமக்கு வியாபாரத்தின் முக்கியத்துவம் புரிகிறது. ஆனால் எல்லோராலும் வியாபாரத்தை ஆரம்பிக்க முடிவதில்லையே. அப்படியே சிலர் ஆரம்பித்தாலும், அப்படி ஆரம்பித்த எல்லோராலும் அதில் வெற்றி பெற முடிவதில்லையே. அதனால்தானே வியாபரம் செய்ய பலரும் தயங்குகிறார்கள்?” என்றோம்.

“உண்மைதான்! வியாபாரம் என்பது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த விஷயம் என்பது புரிந்தாலும் நிறையப் பேர் அதை செய்ய விரும்பாததற்குக் காரணம், அதில் உள்ள ரிஸ்க்தான். அதனால் ரிஸ்க் இல்லாத வகையில் மாதச் சம்பளத்துக்கு வேலை பார்ப்பதையே எல்லோரும் விரும்புகிறார்கள். அதிலேயே தங்கள் வாழ்க்கையைக் கழிக்கிறார்கள். ஆனால் ரிஸ்க் இல்லாத வியாபாரம் என்று ஒன்று இருந்தால், அதுவும் தற்போது செய்து கொண்டிருக்கும் வேலையை எந்த விதத்திலும் பாதிக்காத வகையில் இருந்தால் அது போன்ற வியாபாரத்தை முயற்சி செய்ய பலரும் முன்வருவார்கள் அல்லவா?” என்று கேட்டார்.

“அப்படிப்பட்ட வியாபாரமும் இருக்கிறதா? ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே! அதுபோல் ரிஸ்க் இல்லாத வியாபாரமாக இருந்து, அதில் நல்ல வருமானமும் கிடைக்கும் என்றால் நிச்சயமாக பலரும் முயற்சி செய்வார்கள்” என்றோம்.

வாழ்க்கைத்தரம் உயர என்ன செய்ய வேண்டும்?

6 டிசம்பர்

வழக்கமாக திண்ணையில் வெளிவரும் நம்முடைய கதையை நமக்கு முன்பே படித்து நம்மை வாழ்த்தும் கவிஞர் கடிவேலு இந்த முறை ஏனோ நமக்கு எந்த தகவலும் அனுப்பவில்லை. ஒருவேளை இந்த விருப்பும் வெறுப்பும் சிறுகதை, ஒரு காதல் கதை என்பதால் இதற்கு என்ன கருத்து சொல்வது என்று நினைத்து ஒன்றும் சொல்லாமல் விட்டு விட்டாரோ? என்று நமக்குத் தோன்றியது.

ஆனால் மாலை நேரத்தில் கவிஞரிடமிருந்து போன் வந்தது. முதல் நாள் இரவிலிருந்து அவர் வீடு இருக்கும் பகுதியில் கரண்ட் இல்லாததால் கம்ப்யூட்டரை மாலை வரை பயன்படுத்த முடியவில்லையாம். மாலையில்தான் நமது கதையைப் படித்தாராம். அந்தக்கதையை அலசி ஆராய்ந்து அவர் தன்னுடைய கருத்தைச் சொன்ன போது நமக்கு மிகவும் வியப்பாக இருந்த்து. எப்படி இவருக்கு மட்டும் இப்படியெல்லாம் தோன்றுகிறது என்று ஆச்சரியம் மேலிட்டது.

“விருப்பும் வெறுப்பும் கதையின் கதாநாயகி வனிதாவுக்கு சில நாட்கள் பழகிய பின்னும் கூட யார் நல்லவன் யார் கெட்டவன் என்று தீர்மானிக்க முடியவில்லை. அப்படி இருக்கும் போது புதிதாக ஒரு வியாபார வாய்ப்பை ஒருவர் காண்பிக்கும் போது முதல் முறையாக அதைப் பார்ப்பவருக்கு எப்படி அவர் மீது நம்பிக்கை வரும். அந்த வியாபார வாய்ப்பு நல்லதா கெட்டதா என்று எப்படி தீர்மானிக்க முடியும்?” என்றார்.

பின்பு அவரே, “அவள் சிவசங்கரனைப் பார்க்கச் சென்றபோது, அவர் கூறிய கருத்துக்கள் சிந்திக்க வைக்கும் கருத்துக்கள். விருப்பும் வெறுப்பும் எப்போதும் மாறலாம். அதனால் ஒருவருக்கு இந்த வியாபாரத்தின் மீது ஏற்கெனவே ஏற்பட்ட அனுபவத்தின் காரணமாகவோ, மற்றவர்கள் எதிர்மறையான கருத்துக்களைக் கூறும் போதோ வெறுப்பு வருவது இயற்கை. ஆனால் அவருக்கே இது, தனது இரண்டாவது வருமானத்துக்கான நிச்சயமான வழி என்பது புரியும் போது அதே வியாபாரத்தின் மீது விருப்பம் வருவதும் இயற்கைதான்” என்றார். அத்தோடு, “கடந்த கால அனுபவங்களின் மூலமாக நமக்கு ஏற்பட்ட கசப்பான அனுபவங்கள் நம் மனதில் நிறைந்து இருந்தால் அந்த மாதிரி விஷயங்களையே மேலும் மேலும் நம்மை நோக்கி ஈர்க்கிறோம். இது Law of attraction என்னும் இயற்கை விதி. அதற்குப் பதிலாக வேறு நல்ல விஷயங்களை நிரப்பி விட்டால் தேவையில்லாத விஷயங்கள் நம்மை விட்டு அகன்று விடும் என்பது இந்தக் கதையின் மூலம் தெரிய வரும் செய்தியாகும்” என்றார். தொடர்ந்து அவரே,

“அதுபோல் ஒருவருக்கு ஒன்றில் மீது தீவிரமான காதல் ஏற்பட்டு அதில் வெற்றி அடைவதற்காக அவர் விடாப்பிடியாக முயற்சி செய்யும்போது, அதற்காக தன்னை மாற்றிக் கொள்ளவும் தயாராக இருக்கும்போது அவருக்கு அதை அடைவது எளிதாகும் வகையில், இயற்கையாகவே எல்லா சூழ்நிலையும் மாறும் என்பதும் இந்தக் கதையின் மூலம் புலனாகிறது” என்றார் கவிஞர். இவ்வளவு நுணுக்கமாக அந்தக் கதையை அவர் அலசி ஆராய்ந்திருப்பது நமக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

சரி! தொடர்ந்து முந்தைய இடுகையில் சொன்ன விஷயங்களைப் பற்றி அவருடன் நம்முடைய உரையாடல் சம்பந்தமான விஷயத்தை கவனிக்கலாம். சென்ற இடுகையில் வந்த கவிஞரின் கவிதையைப் படித்து விட்டு ‘வாழ்க்கைத்தரம் மாற வேண்டுமானால் ஏதாவது வியாபாரம் செய்தால்தான் சாத்தியமாகும் என்று நமக்குப் புரிந்தது’ என்று சொல்லியிருந்தோம் அல்லவா? ஆனாலும் அதில் நமக்கு ஒரு சந்தேகம் ஏற்பட்டது. அதாவது நடைமுறையில் எல்லோராலும் வியாபாரத்தில் இறங்குவது சாத்தியமா என்ற சந்தேகம் ஏற்பட்டது. அதனால் அதை அவரிடமே கேட்டோம்.

“கவிஞரே, வியாபாரம் என்பது அவ்வளவு எளிதான விஷயமா? முதலில் அதற்கு முதலீடு தேவைப்படும். அதில் அனுபவம் இருக்க வேண்டும். ஒரு இடம் பார்த்து அட்வான்ஸ் கொடுத்து, ஆட்களை வேலைக்கு வைத்து, அதை மேற்பார்வை செய்ய நாள் முழுதும் அங்கேயே இருந்து வியாபாரத்தைக் கவனிக்க வேண்டும். இதெல்லாம் எல்லோருக்கும் முடிகிற விஷயமா? நடக்கிற காரியமா இது?

அத்தோடு அப்படி ஆரம்பித்த வியாபாரத்தில் நஷ்டம் வராது என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியுமா? போட்டியை சமாளிக்க வேண்டும். லைசன்ஸ் பெற வேண்டும். எத்தனை விஷயங்கள் இருக்கிறது? வியாபாரம் செய்பவர்களின் வாழ்க்கைத்தரம் உயரும் என்ற உமது கருத்து ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியதுதான். ஆனால் வியாபாரத்தில் இத்தனை பிரச்சினைகள் இருக்கிறதே! இருப்பதை விட்டு விட்டு பறப்பதை பிடிக்க ஆசைப்பட்ட கதையாக அல்லவா ஆகிவிடும்” என்றோம்.

நாம் பேசி முடிக்கும் வரை அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். பிறகு நம்மிடம் சில கேள்விகளைக் கேட்க ஆரம்பித்தார். “நீர் சொல்வது போல வியாபாரம் என்பது எளிதான விஷயம் அல்ல. ஆனால் வியாபாரத்தில் பல வகைகள் இருக்கின்றன” என்றார்.

“வியாபாரத்தில் பல வகைகளா?” என்றோம் ஆச்சரியமாக. அதற்குப் பதிலாக கவிஞர் இன்னொரு கேள்வியைக் கேட்டார்.

“வியாபாரம் என்றால் என்ன?”

“ஒரு பொருளை ஒரு இடத்தில் வாங்கி இன்னொரு இடத்தில் விற்பது. அதில் ஒரு லாபம் சம்பாதிப்பது. இதுதான் வியாபாரம்” என்றோம்.

“பொதுவாக இப்படித்தான் பெரும்பாலானோர் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் வியாபாரம் என்பது யாருக்கு எந்தப் பொருள் தேவை இருக்கிறதோ, அந்தப் பொருளை அவர்களுக்கு கொடுத்து அதற்குரிய பணத்தையோ அல்லது அதே மதிப்பிலான இன்னொரு பொருளையோ பெறுவதுதான் வியாபாரம். பழங்காலத்தில் நமது முன்னோர்களும் திரைகடலோடி திரவியம் தேடினார்கள்” என்றார்.

“ஆமாம், நீர் சொல்வது உண்மைதான். நம் முன்னோர்கள் வியாபாரத்திற்காக பல நாடுகளுக்கும் சென்றிருக்கிறார்கள். அதுபோல் யவனர்களும், அரேபியர்களும், ஃபிரெஞ்சுக்காரர்களும், போர்த்துக்கீசியர்களும், ஏன் சீனர்களும்கூட நம் நாட்டிற்கு வந்திருக்கிறார்கள்” என்றோம்.

“நமது நாட்டிற்கு வெள்ளைக்காரனும் வியாபாரத்திற்காகத் தானே வந்தான். நம்மிடம் கிடைக்காத பொருட்களை நம்மிடம் கொடுத்து அதற்கு பதிலாக விலை மதிப்புள்ள பொருட்களைப் பெற்றான். பிறகு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நாட்டையே கைப்பற்றி விட்டான்” என்றார்.

அவர் சொல்வதெல்லாம் உண்மையென்றாலும் அந்த விஷயங்களை தன்னுடைய கருத்துக்கு ஆதரவாக அவர் சொன்னபோது நமக்கு ஏற்பட்ட வியப்புக்கு அளவேயில்லை. அதனால் அவர் சொல்வதை அமைதியாக கேட்டுகொண்டிருந்தோம்.

சராசரி வாடிக்கையாளரின் வாழ்க்கைத்தரம் – கவிதை!

4 டிசம்பர்

ஏற்கெனவே நாம் கவிஞர் கடிவேலுவிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த விஷயங்களை இப்போது சொல்லிக்கொண்டு வருகிறோம் அல்லவா? சென்ற இடுகையில் கவிஞர் சொன்ன விஷயங்கள் நம்மை யோசிக்க வைத்தது என்று சொல்லி இருந்தோம். நமது வருமானத்தில் 70% பணத்தை நமக்குத் தேவையான 30% விலை மதிப்புள்ள பொருட்களை வாங்குவதற்காக யார் யாருக்கோ கொடுக்கிறோம் என்று சொன்னார். எவ்வளவு பெரிய நடைமுறை உண்மை இது. இதை யாராவது மாற்ற முடியுமா? ஏதாவது வழி இருக்கிறதா?

உண்மையில் அது அவ்வளவு சுலபமான விஷயமல்ல. இன்னும் சொல்லப்போனால் ஒரு வகையில் அது  முடியாத காரியம்தான். ஏனென்றால் இந்த நடைமுறை என்பது பல காலமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு விஷயம். அதுவும் காலகாலமாக நடக்கும் விஷயம். அரசாங்கம் கூட இதை மாற்ற முற்படாது. அப்படியே வேறு ஒரு ஏற்பாடு செய்தாலும் அது வெற்றி பெறுமா என்பது சந்தேகமே. அதற்கு நமது உழவர் சந்தை ஒரு உதாரணம். அப்படியென்றால் இதற்கு மாற்றாக வேறு என்னதான் வழி? எந்த ஒரு நடைமுறைக்கும் மாற்று வழி என்று ஒன்று இருந்துதான் ஆகவேண்டும்.

கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன்னால், விஜய் டிவியில் கோபிநாத்தின் நீயா நானா? நிகழ்ச்சியில் பொருளாதார மேதைகளும், பொதுமக்களும் விலைவாசி ஏற்றமும், அதனால் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் தாக்கமும் என்பது பற்றி விவாதம் நடத்தினார்கள். நாம்கூட அப்போது அந்த நிகழ்ச்சியில் விவாதிக்கப்பட்ட விஷயங்களைப் பற்றி ஒரு இடுகை வெளியிட்டிருந்தோம். அதை ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ள இங்கே சொடுக்கவும் விலைவாசி உயர்வும் வாழ்க்கையில் அதன் தாக்கமும்.

அதில் ஒருவர் பேசும்போது, ‘விலைவாசி ஏற்றத்தினால் பொதுமக்கள்தான் பாதிக்கப் படுகிறார்கள். வியாபாரிகள் பாதிக்கப் படுவதில்லை. ஏனென்றால் அந்த விலைவாசி உயர்வினால் ஏற்படும் விலை ஏற்றத்தை அவர்கள் மற்றவர்கள் தலையில் சுமத்தி விடுகிறார்கள்’ என்று சொன்னார். இன்னொருவர் பேசும்போது, ‘ஒரு விவசாயி, உற்பத்தியாகும் பொருளை என்ன விலைக்கு விற்கிறாரோ அதைவிட மூன்று அல்லது நான்கு மடங்கு அதிகமான விலைக்குத்தான் வியாபாரிகள் பொதுமக்களுக்கு விற்பனை செய்கிறார்கள். அதற்குப் பதிலாக விவசாயியிடமே நேரடியாக கொள்முதல் செய்யும்போது அவருக்கும் நல்ல விலை கிடைக்கிறது. பொதுமக்களுக்கும் கடையில் வாங்குவதை விட குறைவான விலைக்குக் கிடைக்கும்’ என்று சொன்னார். நமது நாட்டிலும் அரசு உழவர் சந்தை என்ற ஒரு நடைமுறையை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் அது நினைத்த அளவுக்கு வெற்றிபெறவில்லை.

அதே கருத்து இப்போது பேசிக்கொண்டிருக்கும் விஷயத்துக்கும் பொருத்தமானதாக இருக்கும். நமக்குத் தேவையான பொருட்களை நாமே தயாரிப்பாளர்களிடமிருந்து நேரடியாக வாங்கும்போது நமக்கு குறைவான விலையில் நல்ல தரமான பொருட்கள் கிடைக்க வாய்ப்பிருக்கிறது. ஆனால் அதில் ஒரு பிரச்சினை இருக்கிறது. அதாவது கோடிக்கணக்கான பணத்தை செலவு செய்து விளம்பரம் செய்து ஒரு பொருளை சந்தைப் படுத்தும் கம்பெனிகளுடன் போட்டி போட்டு ஒரு தயாரிப்பாளர் நேரடி விற்பனை மூலம் பொருட்களை சந்தைப் படுத்துவது எளிதான விஷயமாக இருக்காது. வலிமையான கம்பெனியாக இல்லாவிட்டால் நீண்ட நாட்களுக்கு அந்த முறையில் வியாபாரத்தை நடத்துவது முடியாத காரியமாகிவிடும்.

அப்படியென்றால் இதற்கு என்னதான் வழி?

கவிஞர் நம் சிந்தனையைக் கலைக்காமல் ஒரு புத்தகத்தை புரட்டிக் கொண்டிருந்தார்.

“அப்படியென்றால் வாடிக்கையாளர்தான் மற்றவர்களை எல்லாம் வாழ வைக்கிறார். ஆனால் அவரோ கடைசிவரைக்கும் கஷ்டப்படும் கஸ்டமராகவே வாழ்க்கையைக் கழிக்கிறார் என்று சொல்கிறீரா?” என்று நாம் கேட்டவுடன் புத்தகத்திலிருந்து தலையை நிமிர்த்தி நம்மைப் பார்த்தார் கவிஞர்.

“ஆமாம், அதுதான் யதார்த்தமான உண்மை. இதோ இந்தக் கவிதையைப் படித்துப் பாரும்” என்று ஒரு காகிதத்தை நம்மிடம் கொடுத்தார். நாம் அதை வாங்கி பிரித்துப் படித்தோம்.

ஒரு வாடிக்கையாளரின் புலம்பல்

அன்றாடம் பொருள் வாங்கும்

அண்ணாச்சி கடை முன்னால்

புத்தம்புது பைக் ஒன்று

சத்தமின்றி வந்து நின்றது

நீண்டநாள் நண்பராய் பழகிய

அண்ணாச்சியிடம் நான் கேட்டேன்

“வண்டி புதுசா?”

என்னுடைய கேள்விக்கு

அண்ணாச்சி பதில் சொன்னார்

“பெட்ரோல் வில்லை ஏறிப்போச்சே

புதுவண்டி மைலேஜ் கொடுக்கும்”

நானறிந்து இதுவரைக்கும்

செதில்செதிலாய் பெயின்ட் உதிர்ந்த

பழைய சைக்கிள்தான் அவர்சொத்து

“புத்தம்புது கார் ஒன்றில்

மொத்தக்கடை முதலாளி

பவனிதான் வந்தாராம்

அண்ணாச்சி பார்த்தாராம்

அடுத்த இலக்கு அந்தக்காராம்”

நாள்முழுக்க ஆபீசில் வேலைசெய்து

நம்மால் முடிந்தது இந்த ஸ்கூட்டர்

அதுகூட எங்காச்சும் வழியிலே

ரிப்பேர் ஆகி நிற்குமோ?

பெட்ரோல் தீர்ந்து போகுமோ?

பயந்து பயந்து ஆபீசுக்கு

பயணிக்கிறேன் தினந்தோறும்

யாரிடமாவது சொல்லி வைத்து

பழைய ஸ்கூட்டர் விலைக்கு வந்தால்

எங்காவது பணம் புரட்டி

இதற்குப் பதில் வேறு ஸ்கூட்டர்

இன்னும் இரண்டு மாதத்தில்

எப்படியும் வாங்க வேணும்

படித்து முடித்ததும் ஒரு விஷயம் நமது புத்திக்கு உறைத்தது. அதாவது படித்து முடித்து மாதச் சம்பளத்துக்கு வேலை செய்து  ஆயுள் முழுக்க உழைத்தாலும் வாழ்க்கைத்தரத்தை மாற்றுவது சுலபமல்ல. ஆனால் ஏதோ ஒரு வியாபாரம் செய்ய முனைந்தால் நிச்சயமாக வாழ்க்கைத்தரம் மாறும் என்று தோன்றியது.

திண்ணையில் நமது சிறுகதை – நைலான் கயிறு…!…?

12 நவ்

சென்ற இடுகையில் நாம் கவிஞர் கடிவேலுவின் வீட்டிற்குச் சென்று அவரைச் சந்தித்து உரையாடியதைப் பற்றிச் சொன்னோமல்லவா? அப்போது நமது சிறுகதைகளைப் பற்றி அவருடைய கருத்துக்களாக சில விஷயங்களைச் சொன்னார். பிறகு நமது வழக்கமான உரையாடலைத் தொடங்கி மீட்டிங் பற்றிய நமது கேள்வியைக் கேட்டோம். பிறகு மேலும் சில விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு அவருக்கு தீபாவளி வாழ்த்துச் சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினோம்.

இன்று காலை நாம் ஆபீசுக்கு கிளம்பிக்கொண்டிருந்த வேளையில் அவரிடமிருந்து போன் வந்தது. முதல் தமிழ் இணைய வார இதழான திண்ணையில் இந்த வாரம் நமது சிறுகதை வெளியாகியிருக்கிறது என்பதை தெரிவித்தார். இது திண்ணையில் வெளியாகும் நமது ஆறாவது சிறுகதை என்பதை மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். நைலான் கயிறு…!…? என்ற அந்த சிறுகதையை படிக்க இங்கே சொடுக்கவும் நைலான் கயிறு…!…?

திண்ணைக்கு நமது நன்றி!

இதுவரை திண்ணையில் வெளியான நமது சிறுகதைகளுக்கு கவிஞர் கடிவேலு, தன்னுடைய கருத்துக்களாக சொன்ன விஷயங்களை சென்ற இடுகையில் சொல்லியிருந்தோம். எல்லாக் கதைகளுக்கும் தன்னுடைய பிசினஸை சம்பந்தபடுத்தியே அவருடைய கருத்துக்கள்  அமைந்து இருந்தன. ஆனால் நைலான் கயிறு…!…? கதை சற்று வித்தியாசமானது என்பதால் இந்தக் கதையை அவருடைய பிசினஸோடு சம்பந்தப்படுத்தி கருத்து எதுவும் சொல்ல முடியாது என்று நான் நினைத்தேன்.

ஆனால் நமக்கு வாழ்த்துச் சொன்ன கவிஞர், “ஒருவருக்கு வாழ்க்கையில் எல்லா சந்தோஷமும் கிடைத்து இருப்பதாக நினைத்தாலும், தன்னுடைய அன்பான வாழ்க்கைத் துணையோடு எப்போதும் இருக்க முடிவதில்லை. ஆனால் நெட்வொர்க பிசினஸில் கணவன் மனைவி இருவரும் சமமான வியாபார பங்குதாரர்களாக இருப்பதால் எப்போது இணைந்தே இருப்பார்கள். இணைந்தே எங்கும் செல்வார்கள். குடும்பத்தோடு அதிக நேரம் செலவிட முடியும்” என்றார்.

நமக்கு மிகவும் வியப்பாக இருந்தது. கவிஞரே தொடர்ந்தார்.

“அத்தோடு எவ்வளவுதான் வசதிகள் இருந்தாலும், பணத்துக்கு பிரச்சினை இல்லாமல் இருந்தாலும், ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தன்னுடைய முயற்சிக்கும் அதில் அடையும் வெற்றிக்கும் பாராட்டு கிடைக்க வேண்டும் என்பது அவனுடைய ஆழ்மனத்தின் ஏக்கமாக இருக்கிறது. அந்த பாராட்டு கிடைக்கும்போது கிடைக்கும் சந்தோஷமே அலாதிதான். அதிலும் அந்தப் பாராட்டு கணவன் மனைவி இருவருக்கும் அவர்களுடைய வெற்றிக்காக ஒரே சமயத்தில் கிடைத்தால் அதைவிட வேறு சந்தோஷம் இருக்கிறதா? நெட்வொர்க் பிசினஸில் அதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது” என்றார்.

இப்படி எல்லா விஷயத்தையும் தன்னுடைய பிசினஸோடு தொடப்பு படுத்தி பேசுகிறாரே கவிஞர், என்று ஆச்சரியும் அதிகமானது. அந்த அளவுக்கு தன்னுடைய பிசினஸை நேசிக்கிறார், மதிக்கிறார் என்பதும் நமக்குப் புரிந்தது. அவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு தீபாவளி வாழ்த்துக்களையும் சொன்னோம். பின்னர், தீபாவளிக்கு விடுமுறைக்குப் பிறகு இன்னும் சில விஷயங்கள் நம்மோடு பேச வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டோம்.

கவிஞரின் கண்ணோட்டத்தில் நமது சிறுகதைகள்!

9 நவ்

அனைவருக்கும் இனிய தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்!

தீபாவளி நெருங்குவதால் சீக்கிரம் ஊருக்கு திரும்பி விடுவேன் என்று கவிஞர் கடிவேலு நமக்கு செய்தி அனுப்பி இருந்தார். அப்படி ஊருக்கு வந்தவுடன் நமக்காக சிறிது நேரம் ஒதுக்குமாறு கேட்டு பதில் அனுப்பினோம். அதனால் நேற்று ஊருக்கு வந்து விட்டதாக நமக்கு போன் பண்ணினார். உடனே நாம் அவரைச் சந்திக்க வருவதாக சொல்லி எப்போது வரலாம் என்று கேட்டோம். சாயந்தரம் 6.00 மணிக்கு மேல் அவருடைய வீட்டுக்கு வரச் சொன்னார்.

அவருடைய வீட்டுக்கு நாம் போன போது கவிஞர் நம்மை வாசலுக்கே வந்து வரவேற்றார். அவருடைய மனைவி வந்து வணக்கம் சொன்னார்கள். கவிஞர் மூலம் கேள்விப்பட்டு நாம் எழுதிய சிறுகதைகளை எல்லாம் திண்ணை வார இதழில் படித்ததாகச் சொன்னார். மிகவும் நன்றாக இருப்பதாகவும் பாராட்டினார். பின்னர் நமக்கு காபி போட்டு கொண்டு வந்து கொடுத்தார். அதைக் குடித்தபடி கவிஞருடன் உரையாட ஆரம்பித்தோம்.

முதலில் நமது கதைகளைப் பற்றி பேச ஆரம்பித்தார். மன தைரியம்! கதையில் அருண் மூலம் வெற்றி பெறத் தேவையான சில விஷயங்களை நாம் சொல்லியிருந்ததாக கவிஞர் கூறினார். அதாவது, வெற்றி பெறுவதற்கு, நம்மால் முடியும் என்ற நம்பிக்கை வேண்டும். தோல்வி அடைந்து விடுவோமோ என்று துளிகூட சந்தேகம் வரக்கூடாது என்று அதன் மூலம் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது என்றார். அதைவிட முக்கியமாக எந்த ஒரு செயலையும் நுணுக்கமாக திட்டமிட்டு அதன்படி செயலாற்ற வேண்டும் என்றும் அதில் தெளிவுபடுத்தி இருந்ததாக பாராட்டினார்.

மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்களோ என்ற பயத்தை விட்டு விட்டாலே வெற்றி பெறுவது கிட்டத்தட்ட உறுதியாகி விடும் என்பதை அந்தக் கதை உணர்த்துகிறது என்றார்.

மனிதாபிமானம்! கதையில் அவனுக்கு ஏற்பட்ட பயமே, திலீப்குமார் தன்னுடைய அப்பாவிடம் அடுத்தடுத்து பொய் சொல்லத் தூண்டியது. அந்த குணமே அவனை எதிர்மறை எண்ணம் கொண்டவனாக மாற்றியது, தற்கொலை செய்து கொள்ள வேண்டிய நிலை வரை அவனைக் கொண்டு போனது. நேர்மறை சிந்தனையுள்ள மனிதாபிமானம் மிக்க ஒருவரை சந்தித்து அவருடன் பழக ஆரம்பித்த பின் எப்படி அவன் தன்னம்பிக்கை உள்ளவனாக மாறினான் என்று அந்த கதை சொல்லியது என்றார்.

அடுத்து, வெற்றி நிச்சயம்! கதையைப் பற்றி பேசினார். எந்த ஒரு விஷயமும், அது பற்றிய விபரம் தெரியாமல் இருக்கும் போது பயமும் தயக்கமும் ஏற்படும் என்றும், அதில் நிபுணத்துவம் பெற்ற ஒருவர் விளக்கும் போது அதே விஷயம் மிகவும் எளிதாகி விடும் என்றும் அந்தக் கதையின் மூலம் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது என்றும் சொன்னார்.

அது மட்டுமில்லாமல் புதிதாக ஒரு விஷயத்தை முயற்சிக்கும் போது எளிதான வேலை கூட மிகவும் கடினமானதாகவே இருக்கும் என்றும், அப்போது வரும் பிரச்சினைகளைக் கண்டு சோர்ந்து விடாமல் அதை தீர்க்க முடிவு செய்து, தொடர்ந்து முயற்சி செய்தால் வெற்றி பெறுவது நிச்சயம் என்பது அந்தக் கதையின் மூலம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் என்று கூறினார். மேலும் நன்றி சொல்லும் குணமும், அடுத்தவருக்கு உதவி செய்ய தயங்காத குணமும் ஒருவரை வெற்றியின் உச்சிக்கே கொண்டு செல்லும் என்பது ராஜனின் கதை மூலம் புலனாகிறது என்றார்.

கடைசியாக சந்திராஷடமம்! கதை Law of attraction என்ற இயற்கை விதிக்கு ஒரு சான்றாக அமைகிறது என்றார். எந்த விஷயத்தை ஒருவர் தீவிரமாக நம்புகிறாரோ அந்த விஷயத்தை தன்னை நோக்கி அவர் ஈர்க்கிறார் என்பது பூபாலன் கதாபாத்திரத்தின் மூலம் தெளிவாகிறது என்றும் கூறினார். எவ்வளவு நுணுக்கமாக ஒவ்வொரு கதையையும் அலசியிருக்கிறார் என்பது நமக்குப் புரிந்தது. அதனால் அவருடைய கருத்துக்களுக்கு மதிப்பளித்து நன்றி தெரிவித்தோம்.

“நம்பிக்கைகள் பலவிதம்! சிறுகதை பற்றி எதுவும் சொல்லவில்லையே!” என்றோம்.

“ஆமாம்! அது உமது முதல் கதையல்லவா, அதைப் பற்றி ஏற்கெனவே சொல்லியிருக்கிறேனே” என்றார். அவருடைய ஞாபக சக்தி நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

பின்பு நமது வழக்கமான உரையாடலை ஆரம்பித்தோம்.

“கவிஞரே, முதலில் நமக்கு உள்ள ஒரு சந்தேகத்தை கேட்டு விடுகிறேன். நெட்வொர்க் பிசினஸ் என்றாலே ‘மீட்டிங், மீட்டிங்’ என்று கூப்பிடுகிறார்களே! எதற்கெடுத்தாலும் மீட்டிங் என்று சொல்வதாலேயே சிலருக்கு அலர்ஜி ஆகி விடுகிறது. அதனாலேயே நெட்வொர்க் பிசினஸ் என்றாலே பலர் ஓடுகிறார்கள். அதை ஏன் வேறு வழியில் முறைப்படுத்தக் கூடாது?” என்றோம்.

“மீட்டிங்கைப் பற்றி தவறான அபிப்பிராயம் கொள்ள வேண்டியதில்லை. ஏனென்றால் அங்குதான் நமக்கு பிசினஸைப் பற்றிய செய்திகளும் ஊக்கமும், தயாரிப்புகளைப் பற்றிய முக்கியமான தகவல்களும் உடனுக்குடன் கிடைக்கிறது. மேலும் ஒத்த கருத்துள்ள, வியாபார நோக்கமுள்ள பல நண்பர்களையும் சந்திக்க வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. அதனால்தான் எந்த பிசினஸிலும் வியாபாரக் கூட்டமே முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. ஏன் ஒவ்வொரு கம்பெனியிலும், முதலாளியும், உயர் அதிகாரிகளும் மீட்டிங்கில்தானே அதிக நேரத்தை செலவிடுகிறார்கள்” என்றார் கவிஞர்.

“அப்படியென்றால் மீட்டிங்கில் கலந்து கொள்வதுதான் பிசினஸை சிறப்பாக செய்வதற்கான வழி என்கிறீரா?” என்றோம்.

“ஆமாம்! இதோ இந்த உரையைக் கேட்டுப் பாரும். நெட்வொர்க் பிசினஸில் மீட்டிங்கின் முக்கியத்துவத்தை இது உணர்த்துகிறது” என்று அவருடைய போனைக் கொடுத்தார். அதில் அந்த உரையைக் கேட்டு ரசித்தோம்.

அந்த ஒலி வடிவ உரையைக் கேட்க கீழே உள்ள பிளேயரில் சிவப்பு பட்டனை சொடுக்கவும்.

நேரம்தான் பணம்! – பகுதி 3 (Time is Money! – Part 3)

25 செப்

நேரம்தான் பணம் என்பதை விளக்கிக்கொண்டு வந்த கவிஞர் கடிவேலு நான்கு வகைகளில் பணம் எப்படி சம்பாதிக்கப்படுகிறது என்பதை சொல்லி, அதில் நேரம் எவ்வாறு மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது என்றும், அதிகமான நேரத்தை பணம் சம்பாதிப்பதற்காக செலவிடும்போது குடும்பத்துடன் நேரம் செலவிட முடியாமல் போகிறது என்றும் சொன்னார் அல்லவா? கடைசியாக, ஒரு வியாபாரத்தை ஆரம்பிப்பவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்? என்று ஒரு கேள்வியையும் கேட்டார். அதை மீண்டும் ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ள இங்கே சொடுக்கவும்.

நேரம்தான் பணம்! – பகுதி 1 (Time is Money! – Part 1)

நேரம்தான் பணம்! – பகுதி 2 (Time is Money! – Part 2)

நாம் கொஞ்ச நேரம் யோசித்த பின், “ஒரு வியாபாரம் ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்றால் முதலில் பணத்தை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும். பிறகு என்ன செய்யப் போகிறோம், எந்த இடத்தில் செயல்படப் போகிறோம் என்றெல்லாம் தீர்மானித்து தேவையான இடத்தையும், இயந்திரங்கள் அல்லது உபகரணங்கள் போன்றவற்றையும் வாங்கி அதனதன் இடத்தில் பொருத்த வேண்டும். வேலைக்குத் தேவையான தகுந்த ஆட்களை நியமிக்க வேண்டும். உற்பத்திப் பொருட்களை விற்பனை செய்ய வேண்டியதற்குத் தேவையான ஏற்பாடுகளை செய்ய வேண்டும். இது போன்ற பல வகையான வேலைகளைத்தான் வியாபாரம் ஆரம்பிப்பவர்கள் செய்வார்கள்” என்றோம்.

“அதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் வியாபாரத்தை ஆரம்பிப்பவர்கள் செய்யும் இன்னொரு மிக மிக முக்கியமான விஷயம் என்ன?” என்று கேட்டார்.

“பணத்தை ஏற்பாடு செய்வது…. இல்லை இல்லை ஆட்களை நியமிப்பது” என்றோம். நமக்கு சரியாகப் பதில் சொல்லத் தெரியவில்லை. நாம் தடுமாறுவதைப் பார்த்த கவிஞர் சிரித்தார்.

“ஏன் சிரிக்கிறீர்?” என்றோம் சற்றே பொய் கோபத்துடன்.

“இதற்கு பதில் தெரிந்தால் இப்பொழுது நீரும் வியாபாரம் ஆரம்பித்திருப்பீர்” என்று சொல்லி விட்டு, “வியாபாரத்தை ஆரம்பிப்பவர்கள் முதலில் கனவு காண்கிறார்கள்” என்றார்.

“என்னது? கனவு காண்கிறார்களா?” என்று ஆச்சரியமாகக் கேட்டோம்.

“ஆமாம்! கனவு காண்கிறார்கள். எப்படிப்பட்ட வீட்டில் வாழ வேண்டும், எந்த மாதிரி காரில் செல்ல வேண்டும், எவ்வளவு பணம் தங்களது கணக்கில் வங்கியில் இருக்க வேண்டும், எந்த ஊருக்கு உல்லாசப் பயணம் செல்ல வேண்டும், எந்த பள்ளியில் அல்லது கல்லூரியில் தங்கள் குழந்தைகளை படிக்க வைக்க வேண்டும் என்பது போன்ற பல கனவுகளை அவர்கள் காண்கிறார்கள். அதனை நிறைவேற்ற முயற்சித்து வியாபாரத்தில் வெற்றி பெறுகிறார்கள்” என்றார்.

“ஆனால், மற்றவர்களும் இவற்றை எல்லாம் செய்கிறார்கள் அல்லவா?” என்றோம் சந்தேகமாக.

“இருக்கலாம். ஆனால் மற்றவர்கள் தங்களிடம் இருக்கும் பணத்தை வைத்தோ அல்லது தங்கள் சக்திக்கு எது முடியுமோ, அந்த அளவில் மட்டுமே திருப்திப்பட்டு கொள்கிறார்கள். ஆனால் வியாபாரம் செய்பவர்கள் முதலில் பெரிய கனவு கண்டு அதை எப்படியாவது அடைய முயற்சிக்கிறார்கள்” என்றார்.

“அதனால்தான் நமது முன்னாள் ஜனாதிபதி டாக்டர் அப்துல் கலாம் அவர்கள், ‘இளைஞர்களே! கனவு காணுங்கள்’ என்றாரா” என்றோம்.

“ஆமாம், அவ்வாறு கனவு கண்டால் இந்தியா வல்லரசாகும் என்பது அவருடைய கனவு. அதைத்தான் நாமும் வலியுறுத்துகிறோம்” என்றார்.

“ஒருவேளை அப்படி கனவு காணத்தவறினால் என்ன ஆகும்?” என்றோம்.

“யார் கனவு காண்கிறார்களோ, அவர்களுடைய கனவுகளை நனவாக்க உங்களை அறியாமலே நீங்கள் வாடகைக்கு அமர்த்தப் பட்டுவிடுவீர்கள்” என்றார். எவ்வளவு பெரிய நடைமுறை உண்மை இது. அதையும் கவிதையிலேயே சொன்னார் கவிஞர்.

இதோ அவருடைய கவிதை.

தூங்கினால் வருவதல்ல கனவு உன்னைத்

தூங்காமல் செய்வதுதான் கனவு – ஏங்கியே

இளமையை கழிக்காமல் அப்துல்கலாம் ஐயாசொன்ன

வளமான பாரதத்தை உருவாக்க கனவுகாண்பாய்!

 

கனவேதும் காணாமல் போனால்பின் என்னாகும்?

வினவினால் விடைஇதுவே தெரிந்துகொள்! – கனவுகளே

வேண்டாமென நீஇருந்தால் வேறொருவர் உன்னைத்தங்க

கூண்டிலே கவர்ந்துசெல்வார் அவர்கனவை நனவாக்க!

“எனவே கனவு காண்பதுதான் மிக முக்கியம் என்கிறீர் அல்லவா?” என்றோம்.

“ஆமாம்” என்றவர், “மனித வாழ்க்கையும் மட்டன் பிரியாணியும் ஒன்று” என்றார்.

இப்போது நாம் சிரித்தோம்.

“என்ன கவிஞரே, மொட்டைத்தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சுப் போடுகிறீர்?” என்றோம்.

“ஆமாம், இரண்டுமே பீஸ்ஃபுல்லாக இருந்தால்தான் திருப்தியாக இருக்கும்” என்றார்.

பீஸ்ஃபுல் என்ற ஒரே மாதிரியான உச்சரிப்புள்ள இரண்டு ஆங்கில வார்த்தைகளை அமைதிக்கும், நிறைய துண்டுகள் என்பதற்கும் பயன்படுத்திய விதத்தைப் பார்த்த நாம் அடைந்த ஆச்சரியம், அடுத்து அவர் சொன்ன ஒரு சிலேடை கவிதையைக் கேட்டதும் இன்னும் பல மடங்கானது.

பணத்தால் கிடைக்கும் தேங்காய் சேர்வதால்

மணந்தால் சுவைக்கும் பீஸ்ஃபுல்லாய் இருந்தால்

வாய்க்கும் மனதிருப்தி அதனால் நல்மனித

வாழ்க்கையும் மட்டன் பிரியாணி ஆகும்

என்று ஒரு கவிதையை சொன்னார். எப்படித்தான் உடனுக்குடன் எதுகை மோனையுடன் கவிதை புனைகிறாரோ என்ற ஆச்சரியம் நமக்கு ஏற்பட்டது. இதற்கு முன்னால் கவிஞர் சொன்ன சிலேடை கவிதையும் நம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

பணம் கொடுத்தால்தான் பிரியாணி கிடைக்கும். அதுபோல் போதுமான பணம் இருந்தால் நல்ல வாழ்க்கை அமையும். அதனால்தான் அதை ஆரம்பத்திலேயே சொல்லியிருக்கிறார். மேலும் தேங்காய் சேர்வதால் மணந்தால் சுவைக்கும் என்பதில் தேங்காய் சேர்க்கும்போது பிரியாணியின் மணமும் சுவையும் அதிகமாகும் என்பதற்கும், அதையே தேன் போன்ற இனிமையும் காய் போல கசப்பும் சேர்ந்ததுதான் மணவாழ்க்கை, அதுதான் சுவைக்கும் என்பதற்காகவும் பயன்படுத்தி இருப்பதை ரசித்தோம். அது போல வாய்க்கும் மனதிருப்தி என்பதை திருமண வாழ்க்கை மனதுக்கு திருப்தியானதாக வாய்க்கும் என்றும், சாப்பிடும் போது வாய்க்கு ருசியாக இருந்தால் மனத்தில் திருப்தி ஏற்படும் என்பதற்கும் பயன்படுத்தி இருப்பதையும் மிகவும் ரசித்தோம்.

“கவிதை நன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் கனவு கண்டால் மட்டும் போதுமா? அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்? அதைப் பற்றி சொல்லும்” என்றோம்.

நேரம்தான் பணம்! – பகுதி 2 (Time is Money! – Part 2)

20 செப்

நான்கு வழிகளில் பணம் எப்படி சம்பாதிக்கப்படுகிறது என்றும் அதில் நேரம் எவ்வாறு மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது என்றும் கவிஞர் கடிவேலு விளக்கினாரல்லவா? இதன் மூலம் நேரம்தான் பணம் என்பதை புரிந்து கொண்டோம். எந்த அளவுக்கு நேரத்தை பிரயோஜனமாகப் பயன்படுத்துகிறோமோ அதைப்பொருத்து நமது வருமானம் அதிகமாகும் என்பதும் புரிந்தது.

நேரம்தான் பணம்! (Time is Money) முந்தைய இடுக்கையை படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்.

“கவிஞரே, நேரம் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்றும், அதை வீணடிக்காமல் சரியான விதத்தில் பயன்படுத்தினால் வருமானத்தை அதிகப்படுத்தலாம் என்றும் புரிந்து கொண்டோம்” என்றோம். அதை ஆமோதித்த கவிஞர்,

“ஆனால் இதில் பிரச்சினை என்னவென்றால் நேரம் என்பது மாற்ற முடியாத மேற்கூரை கொண்டது. அதாவது ஒருநாளைக்கு இருபத்தி நாலு மணி நேரம் என்பதை யாரும் மாற்றமுடியாது. அந்த நேரத்துக்குள்தான் நாம் நம்முடைய அன்றாட வேலைகளையும் (சாப்பிடுவது, குளிப்பது, பிரயாணம், தூக்கம், டிவி பார்த்தல், அரட்டை அடித்தல், ஷாப்பிங் போவது போன்ற வேலைகளையும்) மற்ற அத்தியாவசிய வேலைகளையும் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. இவற்றில் எந்த வேலைகளைக் குறைத்து, அந்த நேரத்தை வருமானத்திற்கு பயன்படுத்த முடியும்?” என்று கேட்டார். நமக்கு பதில் தெரியாததால் அமைதியாக இருந்தோம். கவிஞரே தொடர்ந்தார்.

“மாத சம்பளத்திற்கு வேலை செய்பவரை எடுத்துக் கொள்வோம். அவர் ஒரு நாளைக்கு எட்டு அல்லது பத்து மணி நேரம் வேலை செய்து ஒரு வருமானம் ஈட்டுகிறார். அவர் அந்த வருமானத்தை அதிகப்படுத்த  வேண்டுமானால் என்ன செய்ய வேண்டும்? இன்னும் ஒரு எட்டு மணி நேரம் வேலை செய்ய முடியுமா? ஒரு நாளைக்கு பதினாறு மணி நேரம் வேலை செய்தால் பிறகு குடும்பத்தில் இருப்பவர்களுடன் நேரம் செலவழிக்க முடியுமா? உடம்புதான் என்ன ஆகும்?. ஆனால் சிலர், சில சமயங்களில் ஓவர்டைம் செய்து வருமானம் ஈட்டுவதுண்டு. ஆனால் அதுவே தினசரி வாழ்க்கையாக முடியுமா என்ன?” என்று கேட்டார்.

“தினசரி ஓவர்டைம் கிடைக்காதே, அப்படியே கிடைத்தாலும் தினமும் திறமையாக பணி செய்ய முடியாமா?” என்றோம். நாம் முடிக்கும் முன்பே,

“அதனால்தான் சிலர் புத்திசாலித்தனமாக, படித்து வேலைக்கு போகும் பெண்ணை திருமணம் செய்து கொள்கிறார்கள். அதனால் அவர்களுக்கு இரட்டை வருமானம் கிடைக்கிறது. ஆனால் குழந்தைகள் பிறந்து குடும்பம் பெரிதான பிறகு வருமானம் அதிகமாக தேவைப்படுகிறது. குடும்பத்தலைவி வேலைக்குச் செல்வதிலும் சிக்கல் ஏற்படுகிறது. குழந்தைகளையும், குடும்பத்தை சரிவர கவனிக்க முடிவதில்லை.” என்றார் கவிஞர். தொடர்ந்து,

“சரி, சொந்த தொழில் செய்பவர்களை எடுத்துக் கொள்வோம். அவர்களும் தங்கள் வருமானத்தை அதிகப்படுத்த வேண்டுமானால், அதிக நேரம் வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. அல்லது உதவிக்கு ஆட்களை வைத்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. பிறகு அவர்களுக்கு சம்பளம் கொடுக்க வேண்டும், நிர்வகிக்க வேண்டும் என்பதால் அதிக நேரம் அலுவலகத்திலேயே இருக்க வேண்டியிருக்கிறது. குடும்பத்தில் இருப்பவர்களுடன் நேரம் செலவழிக்க முடிவதில்லை. இதனாலும் சிக்கல் ஏற்படுகிறது” என்றார்.

“நீர் சொல்வதைப் பார்த்தால் எல்லாம் பிரச்சினையாகவே இருக்கிறதே, பிறகு என்னதான் செய்வது?” என்று கேட்டோம். அதற்கு, “கொஞ்சம் பொறும். இன்னும் சில விஷயங்களையும் பார்ப்போம். வியாபாரம் செய்பவர்களை எடுத்துக் கொள்வோம். அவர்கள் வருமானத்தை அதிகப்படுத்த வேண்டுமானால் மேலும் அதிக பணத்தை முதலீடு செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. பிறகு அதிக நேரம் வேலை செய்து அதை நிர்வகிக்க வேண்டியிருக்கிறது. இல்லையென்றால் அதிகப்பணம் சம்பளமாகக் கொடுத்து நிர்வாகிகளையும், வேலையாட்களையும் வேலைக்கு வைக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதிகப்பணம் முதலீடு செய்வதால் நஷ்டமாகாமல் தவிர்க்க மிகவும் எச்சரிக்கையாக வியாபாரத்தைக் கவனிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

இதே போல்தான் முதலீடு செய்பவர்களும். அதிகமான பணத்தை முதலீடு செய்தால்தான் வருமானத்தை அதிகப்படுத்த முடியும். அதனால் ரிஸ்க்கும் அதிகம்” என்றார்.

“வேலையில் இருப்பவர்களுக்கு நஷ்டம் என்ற ரிஸ்க் இல்லை. அவர்களுக்கு பணம் குறைவாக இருந்தாலும் குடும்பத்தில் இருப்பவர்களுடன் செலவழிக்க நேரம் இருக்கும். ஆனால் பணத்தை முதலீடு செய்து சொந்த தொழில் செய்பவர்களுக்கும், வியாபாரம் செய்பவர்களுக்கும் நிறைய பணம் இருக்கும். ஆனால் குடும்பத்தில் இருப்பவர்களுடன் செலவழிக்க நேரம் இருக்காது. நாம் சொல்வது சரிதானே?” என்றோம்.

“ரொம்பவும் சரி! அத்தோடு பணத்தை முதலீடு செய்பவர்களுக்கும் இதே நிலைதான். குடும்பத்தில் இருப்பவர்களுடன் செலவழிக்க நேரம் கிடைத்தாலும், எப்போதும் டென்சனும் அதிகமாகவே இருக்கும். முதலீட்டுக்கு தகுந்த லாபம் வர வேண்டுமல்லவா” என்றார்.

“எல்லாம் சரிதான், ஆனால் நீர் நேரத்தை பலமடங்காக பெருக்குவது எப்படி? என்றுதானே சொல்லத்தானே ஆரம்பித்தீர். அதற்கு என்ன செய்வது? அதை தெரிந்து கொள்ளத்தான் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறோம்” என்றோம். நாம் கேட்டது சரிதானே?

“சொல்கிறேன். அதற்கு முன்னால், நான் கேட்கும் கேள்விக்கு பதில் சொல்லும்” என்று வழக்கம் போல ஆரம்பித்தார்.

“என்ன கேட்கப் போகிறீர்?, கேளும்! தெரிந்தால் சொல்கிறோம்” என்றோம்.

“ஒரு வியாபாரத்தை ஆரம்பிப்பவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?” என்று கேட்டார் கவிஞர்.

ஒரு வியாபாரத்தை ஆரம்பிப்பவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்? யோசித்தோம்.