சந்திரிகையின் கதை தொடர்ச்சி – அத்தியாயம் 19

22 டிசம்பர்

ATS Noidaஅவ்வை தமிழ்ச் சங்கம் அறிவித்த மகாகவி பாரதியின், ‘சந்திரிகையின் கதை’ க்கு முடிவுரை எழுதும் போட்டியில் தேர்வு செய்யப் பட்ட என்னுடைய கதை, இதுவரை படிக்காதவர்களுக்காக இங்கு மீண்டும் வெளியிடப் படுகிறது.

அத்தியாயம் 9 இலிருந்து 14 வரை அந்தக் கதையின் லிங்க் கொடுக்கப் பட்டது. ஆனால் லிங்க் மூலமாக திறப்பதை விட எளிதாக இருக்கும் என்பதால்  11-11-14 அன்று வெளியான அத்தியாயம் 19 இங்கே நேரடியாகவே பதிவிடப் படுகிறது.

அவ்வை தமிழ்ச் சங்கத்திற்கு நமது நன்றி!

இதற்கு முந்தைய அத்தியாயம் 18 ஐ படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்

11-11-2014 அன்று வெளியான சந்திரிகையின் கதை தொடர்ச்சி…

18.சந்திரிகையின் துணிவு

ஆமாம், அந்தக் கொடியவர்களை அழித்தே தீர வேண்டும்என்றாள் சந்திரிகை. அவளுடைய குரலில் ஒரு உறுதி இருந்தது.

 அது மட்டுமில்லை. அது பற்றிய விசாரணையின் போது, குண்டுகள் தீர்ந்து விட்டன. இல்லையென்றால் இன்னும் பலரை கொன்று குவித்திருப்பேன் என்று திமிராகப் பதில் சொல்லி இருக்கிறான் ஜெனரல் டயர். இப்போது அவர்கள் இருவரும் லண்டனுக்குச் சென்று விட்டார்கள். நானும் எப்படியாவது லண்டன் செல்ல வேண்டும் என்று முயற்சித்தேன். சென்ற வருடம் ஆப்பிரிக்காவில் கென்யாவில் உள்ள நைரோபி நகருக்குச் சென்றேன். அங்கிருந்து அமெரிக்கா சென்று பின் எப்படியாவது லண்டன் சென்று விடலாம் என்று முயன்றேன். முடியவில்லை. அதனால் மறுபடி இந்தியாவுக்கு திரும்பி விட்டேன். நான் எப்படியாவது லண்டன் சென்று அவர்களைக் கொல்வேன். ஆனால் என்னைக் கண்காணித்தபடி போலீசார் பின் தொடர்ந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் கையில் அகப்படாமல் நான் தப்பிச் செல்ல வேண்டும்என்றான்.

கவலைப்படாதே, நீ தப்பிச் செல்ல நான் உதவுகிறேன்என்றாள் சந்திரிகை.

சிறுவயதில் பெற்றோரை இழந்த குழந்தைகளுக்கு கடவுள், எதையும் எதிர் கொள்ளும் ஒரு மனோதிடத்தையும்,சக்தியையும், வலிமையையும் கொடுத்திருக்கிறார். சிறுவயதிலேயே அது அவர்களுக்கு உலகத்தை எதிர் கொள்ளவும், சாதனை புரியவும் தேவையான தைரியத்தைக் கொடுக்கிறது. அந்த வகையில் பார்த்தால் சந்திரிகையும், உத்தம் சிங்கும் குழந்தைப் பருவத்திலேயே தாய் தந்தையரை இழந்தவர்கள். அதனால் அவர்களுக்கு இருந்த உறுதியும், மனோதிடமும் புதுமையான விஷயமல்ல.

19.சந்திரிகையின் தியாகம்

அங்கிருந்து கிளம்பி இருவரும் பம்பாய் சென்றார்கள். அப்போது சரோஜினி அவர்களும் லண்டனில் இருந்து இந்தியா திரும்பி வந்து பம்பாயில் தங்கி இருந்தார். அங்கு சென்று சரோஜினி அவர்களைச் சந்தித்தாள் சந்திரிகை. அவளைப்பற்றி விசாரித்த சரோஜினி, சுபாஷ் சந்திராவும் லண்டனிலிருந்து இந்தியா திரும்பி விட்டதாகவும், காந்தியை சந்தித்து விட்டு, வங்காளத்தில் ஒரு கல்லூரியில் பேராசிரியராக இருப்பதாகவும் சொன்னார். நாளை நடக்கும் போராட்டத்தில் கலந்து கொள்ள அவரும் இங்கு வந்திருக்கிறார் என்பதையும் சொன்னார்.

 பிறகு தன்னுடன் வந்த உத்தம் சிங்கை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள் சந்திரிகை. அவனது லட்சியத்தைக் கேள்விப்பட்ட சரோஜினிக்கு மிகவும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

 பழிக்குப்பழி வேண்டாம்; அஹிம்சைதான் காந்திஜியின் வழி. அதனால் இந்த எண்ணத்தை கைவிடுஎன்று அவனிடம் அறிவுறுத்தினார். ஆனால் உத்தம் சிங் பிடிவாதமாக தன் லட்சியத்தில் உறுதியாக இருந்தான். மறுநாள் வேல்ஸ் இளவரசர் பம்பாய் துறைமுகத்தில் வந்து இறங்குகிறார் என்றும், அவருடைய வருகைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்க நாளை அனைவரும் பகிஷ்கரிப்பு போராட்டம் நடத்த இருப்பதாகவும், அதன் பிறகு இந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசலாம் என்று சொல்லி அப்போதைக்கு அந்தப் பேச்சுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைத்தார்.

 அவனுக்கும், சந்திரிகைக்கும் தங்குவதற்கு தனித்தனி அறைகள் ஏற்பாடு செய்து கொடுத்தார். அந்த அறைகள் இருந்த கட்டிடம் பம்பாய் துறைமுகத்துக்கு வெகு அருகாமையில் இருந்தது. கொஞ்ச தூரம் நடந்தாலே துறைமுக வாயிலை எட்டி விடலாம்.

 உத்தம் சிங்குக்கு அன்று இரவு படுத்தவுடன் உறக்கம் வரவில்லை. கொஞ்ச தூரம் நடந்து விட்டு வரலாம் என்று நினைத்தவன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து அறையை விட்டு மெதுவாக வெளியேறினான். மறுநாள் வேல்ஸ் இளவரசர் வருவதாக இருந்ததால், அந்த இரவு நேரத்திலும் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் அதிகமாக இருந்தது. அப்படியே நடந்து சென்றவன் யார் கண்ணிலும் படாமல் துறைமுக வாயிலுக்கு அருகே வந்து விட்டான்.

 அங்கு கேட்டில் இருந்த காவலாளி, “யார் நீ, உனக்கு என்ன வேண்டும்?” என்று விசாரித்தான். ஐயா, நான் ஒரு அனாதை. இங்கு கப்பலில் ஏதாவது வேலை கிடைக்குமா என்று தெரிந்து கொள்வதற்காக வந்தேன்என்றான் உத்தம் சிங்.

 கப்பலில் வேலையா, நல்ல வேலை கேட்டாய் போ. இருக்கிறவனுக்கே வழியில்லை. போ, போய் வேறு ஏதாவது வேலை இருந்தால் பார்என்றான்.

12-11-2014 அன்று வெளியான சந்திரிகையின் கதை தொடர்ச்சி…

19.சந்திரிகையின் தியாகம்

 ஐயா, நீங்கள்தான் எப்படியாவது உதவ வேண்டும். நான் வெளிநாட்டிலிருந்து திரும்பி வரும்போது,உங்களுக்குப் பிடித்தமான பொருள் ஏதாவது கொண்டு வந்து தருகிறேன். தயவுசெய்து கருணை காட்டுங்கள்என்றான்.

 இப்படியெல்லாம் சொல்லி என்னை ஏமாற்றப் பார்க்கிறாயாஎன்று சிரித்தான் காவலாளி.

 ஐயா, எனக்கு யாரையும் ஏமாற்றிப் பழக்கமில்லை. நான் உண்மையைத்தான் சொல்லுகிறேன்என்றான் உத்தம் சிங். கொஞ்ச நேரம் யோசித்த காவலாளி,

 சரி, நாளைக்கு வா. நாளைக்கு இளவரசர் வரும் கப்பலில் யாருடனாவது பேச வாய்ப்புக் கிடைத்தால், கேட்டுப் பார்க்கிறேன்என்றான்.

 மறுநாள் வருவதாகச் சொல்லி உத்தம் சிங் கிளம்பிப் போன கொஞ்ச நேரத்தில் இரண்டு போலீஸ்காரர்கள் அங்கு வந்தார்கள். அவர்கள் காவலாளியிடம் வந்து, “நாங்கள் வரும் போது, தலைப்பாகையுடன் சிங் ஒருவன் போவதைப் பார்த்தோம். அவன் இங்கே வந்தானா?” என்றனர்.

 கப்பலில் வேலை வாங்கித்தரச் சொல்லிக கேட்டு ஒருவன் வந்தான். எதற்குக் கேட்கிறீர்கள்?” என்றான் காவலாளி.

 உத்தம் சிங் என்ற ஒருவனை நாங்கள் தேடிக் கொண்டிருக்கிறோம். அவன் ஒரு தீவிரவாதி. இங்கே வந்தவன் அவனாகக்கூட இருக்கலாம். இளவரசர் வரும் சமயத்தில் அவன் இங்கே வந்திருப்பதால், அவருக்கு ஆபத்து ஏற்படுத்துவதற்காக இருக்கலாம். அதனால் மறுபடியும் அவன் வந்தால் ஏதாவது சாக்கு போக்குச் சொல்லி அவனை பிடித்து வைத்துக் கொண்டு எங்களுக்குத் தகவல் கொடு. இல்லாவிட்டால் நீயும் குற்றவாளிகள் பட்டியலில் சேர்க்கப் படுவாய்என்று தங்கள் முகவரியைத் தந்து விட்டு சென்றார்கள்.

காவலாளி பயந்து விட்டான். நம்மிடம் வந்து பேசியவனின் பேரைக் கேட்க மறந்து விட்டோமே. இவர்கள் உத்தம் சிங் என்றும், தீவிரவாதி என்றும் சொல்கிறார்களே. அவனைப் பார்த்தால் அப்படித் தெரியவில்லையே. எதற்கும் நாளை வந்தால் அவனைப் பிடித்துக் கொடுத்து விட வேண்டும். அதுதான் நமக்குப் பாதுகாப்பு என்றெல்லாம் யோசித்தான்.

 மறுநாள் வேல்ஸ் இளவரசர் பம்பாய் துறைமுகத்தில் வந்து இறங்கினார். ஏற்கெனவே காங்கிரஸில் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டிருந்தது போல், அவருடைய வருகைக்கு எதிரான ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெற்றது. கூட்டம் கட்டுக்கடங்காமல் போய் சில இடங்களில் வன்முறையும் நடைபெற்றது. காங்கிரஸ் தலைவர்கள் பலரும் கைது செய்யப் பட்டார்கள். சரோஜினி அவர்களும் சிறையில் அடைக்கப் பட்டார்.

 அன்று மாலை சந்திரிகையை, உத்தம் சிங் சந்தித்தான். துறைமுக வாயில் காவலாளியிடம் தான் பேசியதையும்,அவன் இன்று தன்னை வரச்சொல்லி இருப்பதையும் தெரிவித்தான். தான் போய் அதுபற்றி விபரம் தெரிந்து கொண்டு வர இருப்பதாகவும் சொன்னான். பிறகு கிளம்பி வெளியே சென்றவன், சில நிமிடங்களிலேயே அவசரமாகத் திரும்பி வந்தான்.

 என்ன விஷயம்?” என்று வினவினாள் சந்திரிகை.

 வெளியே இரண்டு போலீசார், என்னைத் தடுத்து நிறுத்தி விசாரிக்கத் தொடங்கினார்கள். எப்படியோ அவர்களிடமிருந்து தப்பி ஓடி வந்து விட்டேன்

 அப்படியானால் உன்னை சந்தேகப்பட்டு இன்னும் தீவிரமாகத் தேடுவார்களே

 ஆமாம், ஆனால் நிறையப் பேர் பெட்டி படுக்கைகளுடன் துறைமுகம் நோக்கிச் சென்று கொண்டிருப்பதை வரும் வழியில் பார்த்தேன். இன்று ஏதாவது கப்பல் புறப்படும் என்று நினைக்கிறேன்

12-11-2014 அன்று வெளியான சந்திரிகையின் கதை தொடர்ச்சி…

19.சந்திரிகையின் தியாகம்

 சரி, நீ இங்கேயே இரு. நான் போய் விசாரித்து விட்டு வருகிறேன். அப்படியே கப்பல் எதுவும் கிளம்புவதாக இருந்தால், எங்கு செல்கிறது என்றும் விசாரித்துக் கொண்டு வருகிறேன்என்றாள் சந்திரிகை.

 உத்தம் சிங்கை அங்கேயே விட்டு விட்டு, சிங் வேடத்தில் துறைமுகத்தை நோக்கி நடந்தாள். போலீஸ் தலை ஏதாவது தெரிகிறதா என்று சுற்றிலும் பார்த்தாள். இல்லை என்று உறுதிப் படுத்திக் கொண்டு நடந்து நுழைவு வாசலை அடைந்து விட்டாள்.

 அவள் பக்கத்தில் வருவதைப் பார்த்த காவலாளி, அவளை நிறுத்தி, “ஏம்ப்பா, கப்பல் வேலைக்காக நேற்று என்னிடம் விசாரித்தவன் நீதானேஎன்றான்.

உடனே அவளுக்கு உத்தம் சிங் சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. உடனே அவள், “ஆமாம், இன்று ஏதாவது கப்பல் கிளம்புகிறதா?” என்றாள்.

ஆமாம், தென்னாப்பிரிக்காவுக்கு இன்று ஒரு கப்பல் கிளம்புகிறது. அந்தக் கப்பலில் உனக்கு ஒரு வேலைக்கு ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கிறேன். இன்னும் சற்று நேரத்தில் அவர் இங்கு வருவார். நீ இங்கு வந்து இப்படி உட்கார்என்றான். அவளும் அங்கே உட்கார்ந்தாள்.

 உன் பெயர் உத்தம் சிங் தானேஎன்றான் காவலாளி. சந்திரிகையும், “ஆமாம்என்றாள்.

 பிறகு காவலாளி ஒரு துண்டுச் சீட்டு எழுதி, அங்கிருந்த ஒருவரிடம் கொடுத்து ஏதோ சொல்லி அனுப்பினான். அதையெல்லாம் கவனித்த சந்திரிகைக்கு ஏதோ சந்தேகம் தோன்றியது. ஆபத்து வரப்போவதை உணர்ந்தாள். உடனே எழுந்து வாசலை நோக்கி நடந்தாள்.

ஏய், அங்கேயே உட்கார். எழுந்தாயோ தெரியும் சேதிஎன்று அதட்டினான் காவலாளி. இப்போது அவளுக்கு சந்தேகம் உறுதியாகி விட்டது. இந்தக் காவலாளி ஏதோ திட்டத்துடன்தான் இங்கு உட்கார வைத்திருக்கிறான். குறுக்கே கை நீட்டித் தடுத்த காவலாளியை ஒரே தள்ளாகத் தள்ளி விட்டு மின்னல் வேகத்தில் வெளியே ஓடினாள். அப்போது எதிரே வந்த இரண்டு போலீஸ்காரர்கள் இவள் ஓடுவதைப் பார்த்து பின்னால் துரத்தினார்கள்.

எப்படியோ தப்பி உத்தம் சிங் இருக்கும் இடத்துக்கு வந்து சேர்ந்தாள். அன்று தென்னாப்பிரிக்காவுக்கு ஒரு கப்பல் கிளம்புவதாகவும், அதில் அவன் ஏறிச்சென்று பிறகு அங்கிருந்து இங்கிலாந்துக்கு போய் விடலாம் என்றும் சொன்னாள். உடனே கிளம்புவதற்கு உத்தம் சிங்கும் ஆயத்தமானான்.

 சந்திரிகை தப்பி வந்த பிறகு, அவளைத் துரத்தி வந்த காவலாளி, அந்தப் போலீஸ்காரர்களிடம், “அவன்தான் நேற்று என்னிடன் வேலை கேட்டு வந்தவன். அவன் பெயர் உத்தம் சிங்என்றான்.

 இது பற்றி அந்த இரண்டு போலீஸ்காரர்களும் தங்களுடைய மேலதிகாரிக்கு தகவல் கொடுத்தார்கள். சிறிது நேரத்தில் ஒரு போலீஸ் அதிகாரி, இன்னும் சில போலீஸ் ஜவான்களுடன் அங்கு வந்து சேர்ந்தான். வெளியே போலீஸ் நடமாட்டம் இருப்பதை சந்திரிகை கவனித்தாள். அவர்களை மீறி துறைமுகத்துக்குள் நுழைவது அசாதரணமான காரியம் என்று புரிந்தது.

சிறிது யோசித்த சந்திரிகை ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாக, சிங் வேஷத்தைக் களைந்து பெண்ணாக மாறினாள். கூந்தலை அவிழ்த்து விட்டு சடை பின்னிக் கொண்டாள். போலீஸாரிடம் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று தன்னுடைய திட்டத்தை உத்தம் சிங்கிடம் விளக்கி விட்டு, அவனுடன் தெருவில் இறங்கி நடந்தாள்.

14-11-2014 அன்று வெளியான சந்திரிகையின் கதை தொடர்ச்சி…

19.சந்திரிகையின் தியாகம்

 கப்பலில் போவதற்காக நிறையப் பேர் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்கள். துறைமுக வாயில் வந்ததும், அந்த போலீஸ் அதிகாரி அவர்களை நிறுத்தினான். உத்தம் சிங்கைப் பார்த்து, “உன் பேர் என்ன. இவள் யார்என்றான். அதற்கு உத்தம் சிங், “ஐயா, என் பெயர் ஷேர் சிங். இவள் என் அத்தை பெண். கப்பலைப் பார்க்க வேண்டும் என்று சொன்னாள். அதான் போய்க்கொண்டிருக்கிறோம்என்றான்.

சரி, செல்லுங்கள்என்று வழி விட்டான் அவன். அவர்கள் உள்ளே நுழைந்து கப்பல் இருந்த இடத்தை நோக்கி நடந்தார்கள். அதை நெருங்கியதும், உத்தம் சிங் கப்பலில் ஏறினான். நீ செய்த உதவியை மறக்க மாட்டேன்என்றான் சந்திரிகையைப் பார்த்து.

 அந்த நேரம் அந்த போலீஸ் அதிகாரியும், காவலாளியும் அருகில் வரும் சத்தம் கேட்டது. அவர்கள் ஏதோ பேசிக்கொண்டே வருவது தெரிந்தது. ஒரு ஓரமாக மறைந்து நின்று அவர்கள் பேசுவதைக் கவனித்தாள்.

 அவன் உத்தம் சிங் இல்லையென்று நிச்சயமாக சொல்கிறாயாஎன்றான் அந்த அதிகாரி. ஆமாம் ஐயா, அவன் எப்போதும் தனியாகத்தான் வருவான். அவனுக்கென்று யாருமில்லை, அநாதை என்று சொன்னான். ஆனால் இவன் அத்தை பெண்ணுடன் அல்லவா வந்தான்என்றான் காவலாளி.

 கொஞ்ச நேரம் அங்குமிங்கும் பார்த்து விட்டு திரும்பி வாயிலுக்குச் சென்று விட்டார்கள். இப்போது சந்திரிகைக்கு தான் திரும்பி செல்வதில் உள்ள சிக்கல் புரிந்தது. திரும்பிச் செல்லும்போது உன் கூட வந்தவன் எங்கே என்று கேட்டால் என்ன பதில் சொல்வது என்று யோசித்தாள்.

 அப்போது, “சந்திரிகைஎன்று யாரோ கூப்பிட்டார்கள். குரல் வந்த திசையை நோக்கினாள். யாரோ ஒரு சிங் இவளைப் பார்த்து கையசைத்தான். நம்மைத் தெரிந்தவர்கள் இங்கு யாருமில்லையே. அது யாராக இருக்கும் என்று யோசித்துக் கொண்டே அருகே சென்றாள்.

 நீங்கள் யார்என்றாள் அவனைப் பார்த்து.

 உஷ்.. மெதுவாகப் பேசுங்கள். நான்தான் சுபாஷ் சந்திரா. சரோஜினி அம்மையாருடன் நீங்கள் வந்தபோது லண்டனில் பார்த்தோமேஎன்றான். சந்திரிகைக்கு ஆச்சரியம்.

 சுபாஷ்!என்றாள் குரலில் உற்சாகத்துடன்.

 ஆமாம், நான்தான். இங்கு எப்படி வந்தீர்கள்

 சந்திரிகை உத்தம் சிங் பற்றியும், அவனது லட்சியம் பற்றியும், அவனை கப்பலில் ஏற்றிவிட தான் வந்ததாகவும் சொன்னாள். பிறகு போலீஸ் அதிகாரியின் சந்தேகத்தையும், தாங்கள் ஒன்றாக சேர்ந்து வெளியேறுவதுதான் நல்லது என்றும், தனியாக யாராவது சிங் வருவதைப் பார்த்தால் அவர்கள் சந்தேகப்பட்டு விசாரிப்பார்கள் என்றும் சொன்னாள்.

பிறகு இருவரும் ஒன்றாக வாயிலுக்கு வந்தார்கள். அவர்கள் இருவரையும் பார்த்த காவலாளி, புன்னகையுடன் போலீஸ் அதிகாரியைப் பார்த்தான். தான் சொன்னது உண்மை என்று நிருபணம் ஆகிவிட்ட பெருமை அவனுக்கு. வாயிலைக் கடந்து வெகுதூரம் அவர்கள் சென்ற பிறகு, அந்தப் போலீஸ் அதிகாரிக்கு ஏதோ ஒரு சந்தேகம் தோன்றியது. உள்ளே போனவனுக்கும், வெளியே வந்தவனுக்கும் உருவத்தில் ஏதோ வித்தியாசம் இருப்பது போல் தோன்றியது. உடனே அவர்களைப் பின் தொடர்ந்தான்.

15-11-2014 அன்று வெளியான சந்திரிகையின் கதை தொடர்ச்சி…

19.சந்திரிகையின் தியாகம்

 சுபாஷும், சந்திரிகையும் அறைக்கு வந்ததும், தன்னுடைய தலைப்பாகை, தாடியைக் களைந்தார் சுபாஷ்.

 யார் நீ, எதற்கு இந்த வேஷம்என்று அதிகாரத்துடன் ஒரு குரல் கேட்டது. நிமிர்ந்து பார்த்தார். வாசலில் அந்த போலீஸ் அதிகாரி நின்று கொண்டிருந்தான்.

 என் பெயர் சுபாஷ் சந்திரா

 ஓ! நீதானா அது, ஐ.சி.எஸ் பட்டத்தை வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டு விடுதலைக்காக போராட வந்திருக்கிறாயாமே. நீ மட்டும் அப்படி செய்திருக்கா விட்டால் இப்போது உன்னிடம் நான் கைகட்டி நிற்க வேண்டும். யாராவது ஐ.சி.எஸ் பட்டத்தை வேண்டாம் என்று சொல்வார்களாஎன்றான் ஏளனத்துடன்.

 அது என் சுதந்திரம், நீ அதுபற்றி பேச வேண்டியதில்லைஎன்றார் சுபாஷ்.

 சரி, இப்போது என்ன செய்ய வந்திருக்கிறாய். எதற்கு இந்த வேஷம்என்றான் அந்த அதிகாரி.

 என் நாட்டில் நான் என்ன வேஷம் வேண்டுமானாலும் போடுவேன். அதைக்கேட்க நீ யார்என்றார் சுபாஷ்.

 இப்போது நீ ஒன்றும் ஐ.சி.எஸ் இல்லை. நான் கேட்பதற்குப் பதில் சொல்

 மரியாதையாக இங்கிருந்து சென்று விடு. இல்லையென்றால்…

 என்ன செய்வாய்? என்னைக் கொன்று விடுவாயாஎன்று கேட்ட அந்த அதிகாரி சட்டென துப்பாக்கியை எடுத்து அவரை நோக்கி நீட்டினான்.

 என்ன பயமுறுத்துகிறாயா, நீ செய்வது தண்டனைக்குரிய குற்றம்அதுவரை பேசாமல் இருந்த சந்திரிகை இப்போது அவனை எச்சரித்தாள்.

 உங்களது அராஜகத்தை ஒடுக்கத்தான் நாங்கள் வந்திருக்கிறோம். நான் லண்டனில் சட்டம் படித்தவள். கோர்ட்டு மூலமாக உனக்குப் பதில் சொல்கிறேன்என்றாள்.

ஓ! என்னிடமே சட்டம் பேசுகிறாயா, இதோ இப்போதே இவனைச் சுட்டுத் தள்ளுகிறேன். உன்னால் என்ன செய்ய முடியுமோ செய்என்று சுட்டான். ஆனால் அதைத் தடுக்க, சட்டென குறுக்கே பாய்ந்த சந்திரிகையின் மார்பில் குண்டு பாய்ந்தது. அதைப் பார்த்த கணத்தில் ஒரு நிமிடம் தடுமாறினான் அந்த போலீஸ் அதிகாரி. அதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார் சுபாஷ்.

பாய்ந்து சென்று அவனது துப்பாக்கியைப் பறித்தார். உடனே அவனை நோக்கி இரண்டு முறை சுட்டார். மரம் போல கீழே சரிந்தான் அவன்.

 சந்திரிகை, உடனே உன்னை ஆஸ்பத்திரிக்கு எடுத்துச் செல்கிறேன்என்று அவளைத் தூக்கினார் சுபாஷ். ஆனால் அவரைத் தடுத்தாள் சந்திரிகை.

17-11-2014 அன்று வெளியான சந்திரிகையின் கதை தொடர்ச்சி…

19.சந்திரிகையின் தியாகம்

 நீங்கள் இங்கே இருப்பது ஆபத்து. உடனே கிளம்புங்கள். இந்த வெறிபிடித்த மிருகங்களை நாட்டை விட்டு வெளியேற்றுங்கள்என்றபடியே சரிந்து விழுந்தாள். சிறிது நேரம் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் சுபாஷ்.

 உன் உயிரைக் கொடுத்து என்னைக் காப்பாற்றி இருக்கிறாய் சந்திரிகை. உன்னுடைய தியாகம் மகத்தானது. நிச்சயம் நீ சொன்னது போல் இந்த மிருகங்களை நாட்டை விட்டுத் துரத்துவேன். உன்னைக் கொன்ற இவர்களைப் பழிவாங்க நானும் ஆயுதம் எடுப்பேன் என்று சபதம் செய்தார்.

 போலீஸ் அதிகாரியைத் தேடி வந்த மற்றவர்கள், அவருடன் ஒரு பெண்ணும் சுடப்பட்டுக் கிடப்பதைப் பார்த்து காரணம் புரியாமல் விழித்தார்கள். சிறிது நேரத்தில் போலீஸ் அதிகாரியை சுட்டுக் கொன்று விட்டு மர்ம மனிதன் தப்பி விட்டான் என்ற செய்தி பரவியது.

 நாட்டுக்காக உயிர்த்தியாகம் செய்த சந்திரிகையின் புகழ் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.

இதுபோல் பல விலைமதிப்பில்லாத உயிர்களையும் கண்ணீரையும் விட்டுத்தான் இந்திய விடுதலைப் பயிர் வளர்ந்தது என்பதை உணர்வோம்

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத் தியாகிகளை வணங்குவோம்.

முற்றும்…..

கதையைப் பற்றி தங்களது மேலான பின்னூட்டங்கள் என்னை உற்சாகப் படுத்தும்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: