புதுமைப்பித்தன் என்றொரு மாமேதை!

25 ஜன

Image1சுந்தர ராமசாமி எழுதிய ‘ஒரு புளியமரத்தின் கதை’ புத்தகம் வாங்கிய கதை என்ற தலைப்பில் வெளிவந்த சென்ற இடுகையில், சிறு வயதிலேயே எனக்கு படிக்கும் ஆர்வம் எப்படி ஏற்பட்டது என்றும், சிறு வயதில் நான் படித்த எழுத்தாளர்கள் பெயர்களையும் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

ஆனால் என்னை ஏன் மறந்தாய் என்று புதுமைப் பித்தனே என்னைப் பார்த்துக் கேட்பது போல், அவரைப் பற்றியும், அவருடைய படைப்புகளைப் பற்றியும் தெரிந்து கொள்ளும் ஒரு வாய்ப்பு நமது நண்பர் எழுத்தாளர் வில்லவன் கோதை அவர்கள் மூலமாக நேற்று எனக்குக் கிட்டியது.

சென்னை தி. நகரில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணகான சபா மற்றும் ஸ்ரீகிருஷ்னா ஸ்வீட்ஸ் இவர்களுடன் இணைந்து இலக்கிய வீதி இனியவன் ஐயா அவர்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்த அந்த விழாவில் எழுத்தாளர் யு. மா. வாசுகி அவர்களுக்கு விருது வழங்கும் நிகழ்ச்சியும் நடைபெற்றது. தமிழ் அறிஞர்கள் பலரும் பங்கு பெற்ற அந்த விழாவில் பதிப்பாசிரியரும் பேராசிரியருமான திரு வெங்கடாசலபதி அவர்கள் புதுமைப்பித்தனின் பல்வேறு பரிமாணங்களையும் தன்னுடைய உரையில் எடுத்து வைத்தபோது, தன்னைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள புதுமைப்பித்தனே வழிகாட்டியது போல் கிடைத்த வாய்ப்பு அது என்று தோன்றியது.

Image2மலர்மகன் அவர்கள் வரவேற்புரை நிகழ்த்திய பின்னர், புதுமைப்பித்தனின் மகள் திருமதி தினகரி சொக்கலிங்கம் அவர்கள் தன்னுடைய தந்தையைப் பற்றிய நினைவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டார். பின்பு தலைமை உரை ஆற்றிய திரு இனியவன் அவர்கள் யு. மா. வாசுகிக்கு விருது வழங்கிய பிறகு, அவரும் நன்றி தெரிவித்துப் பேசினார். அதன் பிறகுதான் வெங்கடாசலபதி அவர்கள் பேசிய முக்கியமான கட்டம்.

அவர் பேசிய விஷயங்களில் என்னுடைய ஞாபகத்தில் உள்ள ஒரு சிலவற்றை இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்.

ஒரு சிலர் புதுமைப்பித்தனிடம் அவருடைய எழுத்துக்களில் உடன்பாடில்லை என்று ஆட்சேபித்தால், அதற்கு பதிலாக ‘இது உங்களுக்காக எழுதியதில்லை’ என்று கொஞ்சமும் அலட்டிக் கொள்ளாமல் சொல்லி விடுவாராம்.

புதுமைப்பித்தன் அவர்கள் நிறைய சிறுகதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள் எழுதியிருப்பதோடு கிட்டத்தட்ட அறுபது மொழிபெயர்ப்பு நாவல்களையும் எழுதியிருக்கிறாராம். அதன் மூலம் அவருக்குக் கொஞ்சம் கூடுதலாகப் பணம் கிடைக்கும் அதற்காகத்தான் மொழிபெயர்ப்பு நூல்களை எழுதுகிறார் என்று ஒரு சிலர் விமர்சித்தபோது புதுமைப்பித்தன் சொன்ன பதில் குறிப்பிடத் தகுந்தது.

‘தாமிரபரணித் தண்ணீரைக் குடித்து, அரிசிச் சோறை சாப்பிட்டு உயிர்வாழும் சில பிராணிகள், தங்களைச் சுற்றி நடப்பதுதான் வாழ்க்கை என்று கருதுகிறார்கள். இல்லை, அதற்கு வெளியே, வேறு இடத்தில் வேறு கலாச்சாரத்தில் பலவிதமான வாழ்க்கை முறைகள் இருக்கின்றன என்று உணர்த்தவே நான் எழுதுகிறேன்’ என்றாராம்.

சுந்தர ராமசாமி அவர்கள் மிகவும் வியந்த புதுமைப்பித்தனின் ‘செல்லம்மாள்’ கதையிலிருந்து இரண்டு வரிகளை சொல்கிறேன் என்று குறிப்பிட்டார் வெங்கடாசலபதி அவர்கள்.

அதில் மருதநாயகம்பிள்ளையின் நிலையைச் சொல்கிறார். அவர் ஒரு ஸ்டோரில் வேலை செய்கிறார். சம்பளம் ரொம்ப கம்மி. அதுவும் முறையாகக் கிடைக்காது. தேவையான போது கிடைக்காது. புதுமைப்பித்தன் எழுதுகிறார்.

பிரமநாயகம் பிள்ளைக்கு மனசில் எழும் தொல்லைகள், முதலில் ரணம் காட்டி, பிறகு ஆறி மரத்துப்போன வடுவாகிவிட்டன. சம்பளத்தேதி என்று ஒன்று இல்லை. தேவையான போது வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்பது சம்பிரதாயம். அதாவது தேவையை முன்கூட்டி எதிர்பார்த்து, அதற்காக முதலாளியின் மனசைப் பக்குவமடையச் செய்து, பிறகு தினசரி இடைவிடாமல் கேட்டுக்கேட்டு, வழக்கம்போல இன்றும் கிடைக்காது என்ற மன ஓய்ச்சலுடன் கேட்கும்போது, நிதானத்தைக் குலைக்கும்படியாக அவர் கொடுத்து விடுவதைப் பெற்றுக்கொண்டு வீடு திரும்புவதே அவர் வேலை பார்க்கும் ஸ்தாபனத்தின் வளமுறை. இப்படியாக, மாதம் முழுவதும் தவணை வாரியாகத் தேவைகளைப் பிரித்து, ஒரு காரியத்துக்காக எதிர்பார்த்த தொகையை அத்தியாவசியமாக முளைத்த் வேறு ஒன்றுக்காகச் செலவழித்துவிட்டு, பாம்பு தன் வாலைத் தானே விழுங்க முயலும் சாதுர்யத்துடன் பிரமநாயகம் பிள்ளை தமது வாழ்வின் ஜீவனோபாய வசதிகளைத் தேவை என்ற எல்லை காணமுடியாத பாலைவனத்தைப் பாசனம் செய்ய, தவணை என்ற வடிகால்களை உபயோகிக்கிறார்.

நானும் எவ்வளவோ ஸ்டைலிஸான எழுத்துக்களை எல்லாம் படிச்சிருக்கேன். ஆனால் இதில் சப்ஜெக்ட்டு எது, எழுவாய் எது, பயனிலை எது ஒன்னுமே கண்டுபிடிக்க முடியாது. இதுதான் புதுமைப்பித்தன்.

என்று சுவாரசியாமாக பல்வேறு விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டு பேசினார்.

மொத்தத்தில் அவர் ஒரு மாமேதை என்பது புரிந்தது. விழாவில் தெரிந்து கொண்ட மற்றொரு விஷயம். சுந்தர ராமசாமியின் முதல் இலக்கிய முயற்சி ‘புதுமைப்பித்தனின் நினைவு மலர் என்றும், தமிழில் வாசித்த முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பு ‘காஞ்சனை’ என்றும், எழுதத் தூண்டியது புதுமைப்பித்தன் கதைகளின் யதார்த்தம் என்றும் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

அந்த விழா முடிந்து வெளியே வந்தபோது, சுந்தர ராமசாமியைப் பற்றி சிலாகித்து எழுதினாயே, இப்போதாவது என்னைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டாயா?’ என்று புதுமைப்பித்தனே கேட்பதுபோல் இருந்தது.

Advertisements

2 பதில்கள் to “புதுமைப்பித்தன் என்றொரு மாமேதை!”

  1. Pandian Gee ஜனவரி 25, 2014 இல் 8:05 முப #

    அந்த இனிய நிகழ்வைப்பற்றி வேர்களில் எழுதவேண்டுமன்று நினைவு இப்போது தேவையற்றதாகிவிட்டது .அதை நீங்கள் முழுமையாக நிறைவேற்றியிருக்கிறீர்கள். நன்றி
    அன்பு
    வில்லவன்கோதை

    • rasippu ஜனவரி 25, 2014 இல் 8:58 முப #

      இப்படி ஒரு அற்புதமான இலக்கிய கருத்தரங்கை காண எனக்கு வாய்ப்பளித்தமைக்கு தங்களுக்கு மிக்க நன்றி!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: