ஆவலால் ஏற்படும் அவதி!

11 நவ்

ஒரு திரைப்படத்தில் நடிகர் வடிவேலுவும், நடிகர் சிங்கமுத்துவும் இடம்பெற்ற நகைச்சுவைக் காட்சி வரும். ‘அவன் இதுக்கெல்லாம் சரிப்பட்டு வரமாட்டான்’ என்று சொல்லி விட்டு, வடிவேலுவை அடிப்பார் சிங்கமுத்து. ‘எதுக்குடா நான் சரிப்பட்டு வர மாட்டேன். காரணத்தை சொல்லிட்டாவது அடிங்கடா’ என்று வடிவேலு புலம்புவார்.

அது என்னவென்று அறிந்து கொள்ளும் ஆவலால், சிங்கமுத்து வீட்டுக்குப் போய் அவர் மனைவியிடம் வடிவேலு சொல்லுவார், ‘எதுக்கோ நான் சரிப்பட்டு வரமாட்டேன் என்று என்னைப் போட்டு அடிச்சானுக, இப்போ நான் சென்னைக்குப் போறேன். போறதுக்கு முன்னாடி அது என்னன்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டுப் போனா ஒரு ஆறுதலா இருக்கும். அதான் வந்தேன்’’ என்பார்.

அப்போது சிங்கமுத்துவும், வடிவேலுவின் அப்பாவாக நடித்த இயக்குனர் மனோபாலாவும் வந்து, ‘டேய், அதுக்கெல்லாம் நீ சரிப்பட்டு வரமாட்டே’ என்று வடிவேலுவை விரட்டுவார்கள். நமக்கும் அதைத் தெரிந்து கொள்ள ஆவலாய் இருக்கும். எவ்வளவு முயற்சித்தாலும் கடைசி வரை அது என்ன விஷயம் என்று வடிவேலுவுக்குத் தெரியாது. அதைப் பார்க்கும் நமக்கும் புரியாது.

அது போல் ஆகிவிட்டது, நம் நிலைமையும். எப்படி கவிஞர் கடிவேலு ஜோதிடரானார் என்று தெரிந்து கொள்வதற்காக அவரிடம் பேசிய போது, அவர் ஏதோ கிரகங்களின் அமைப்பு அது இது என்று ஒரு கவிதையை வாசித்து மழுப்பி விட்டார். நாம் எதிர்பார்த்த விஷயத்தை தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அந்த இடுகையை மீண்டும் வாசிக்க இங்கே சொடுக்கவும் கவிஞர் கடிவேலு ஜோதிடரான கதை!

இன்டர்நெட்டில் உலவுகிற குறும்பான கதை(!) என்று ஒன்றை நமது நண்பர் ஒருவர் பகிர்வு (Share என்பதற்கு சரியான தமிழ் வார்த்தைதானா?) செய்திருந்தார்.

வேலை விஷயமாக வெளியூருக்கு சென்று விட்டு, சாயங்கால வேளையில் தன்னுடைய வீட்டுக்கு பைக்கில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தானாம் ஒருவன். வரும் வழியில் காட்டுக்குள் திடீரென்று டயர் பஞ்சராகி விட்டதாம். உதவிக்கு யாரையாவது கூப்பிடலாமா என்று பார்க்கும் போது, தூரத்தில் ஒரு மடம் இருந்ததைப் பார்த்திருக்கிறான். அங்கே போய்ப் பார்த்தால் அது ஒரு துறவியின் ஆசிரமம்.

தன்னுடைய வண்டி பஞ்சராகி விட்டது, ஏதாவது உதவி கிடைக்குமா என்று துறவியிடம் கேட்டிருக்கிறான். அவர், “சரி, அதை சரி பண்ணி விடலாம். ஆனால் இப்போது இருட்டி விட்டது, இனிமேல் நீ எப்படிப் போவாய். இங்கே தங்கி விட்டு காலையில் போகலாமே’ என்றாராம். சரி என்று அன்று இரவு அங்கேயே சாப்பிட்டு விட்டு, தங்கி விட்டானாம்.

நடுச்சாமத்தில் திடீரென்று அந்த மடத்தின் பின்பக்கத்திலிருந்து டமால் என்று ஒரு சத்தம் கேட்டதாம். ஆனால் ஆசிரமத்தில் இருந்தவர்கள் யாரும் அதைப் பெரிதாக எடுத்த்துக் கொள்ளவில்லையாம். அதைப் பார்த்த அவனுக்கு ஒரே ஆச்சரியம். சரி காலையில் விசாரித்துக் கொள்ளலாம் என்று தூங்கி விட்டானாம்.

அடுத்த நாள் காலையில் வண்டியைச் சரி பண்ணி விட்டு, விடை பெற்றுக் கிளம்பும் போது அந்த துறவியிடம் அந்த சத்தம் ஏன் வந்தது என்று கேட்டிருக்கிறான். ‘அதை உனக்குச் சொல்லக்கூடாது. நீ போய்ட்டு வா’ என்று சொல்லி அனுப்பி வைத்து விட்டாரம் துறவி.

ஒரு ஆறேழு மாதங்கள் கழித்து, மறுபடி அதே போல் அதே இடத்தில் வண்டி பஞ்சராகி விட்டதாம். அதே ஆசிரமத்தில் இரவு தங்கியிருக்கிறான். அன்றும் நடு இரவில் அதே சத்தம் கேட்டிருக்கிறது. மறுநாள் கிளம்பும் போது அதைப் பற்றி துறவியிடம் கேட்டிருக்கிறான். அன்றும் ‘அதை உனக்குச் சொல்லக்கூடாது. நீ போய்ட்டு வா’ என்று சொல்லி அனுப்பி வைத்து விட்டாரம் துறவி.

அடுத்து இன்னும் கொஞ்ச நாள் கழித்து அதே போல் ஒரு அனுபவம் அந்த ஆசிரமத்தில் அவனுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் அப்போதும் அது என்னவென்று சொல்ல துறவி மறுத்து விட்டாராம். அவனுக்கு கோபம் வந்து, “அப்படி என்னதான் விஷயம் அது. என் கிட்ட ஏன் சொல்ல மாட்டீங்கறீங்க’ன்னு கேட்டிருக்கிறான். ‘நீயும் என்னைப் போல் ஒரு துறவியானால்தான் உன்னால் அதைத் தெரிந்து கொள்ள முடியும்’ என்று சொல்லி விட்டாராம் அவர்.

இவனும் ஆவலை அடக்க முடியாமல், வீட்டுக்குப் போய் எல்லோரிடமும் சொல்லி விட்டு துறவியாக அந்த ஆசிரமத்தில் சேர்ந்திருக்கிறான். அவனுக்கு மந்திர உபதேசம் செய்து தவம் செய்யச் சொல்லியிருக்கிறார் துறவி. அவனும் ஆறு மாதம் கடுமையாகத் தவம் செய்திருக்கிறான். அதன் பிறகு அந்த விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்டபொது, அவனிடம் ஒரு சாவியைக் கொடுத்து, “அதோ அந்தக் கதவைத் திறந்து பார். உன்னுடைய கேள்விக்கு விடை அங்கேதான் இருக்கிறது” என்றாராம் துறவி.

அவனும் ஆவலோடு அதைத் திறந்து பார்த்தானாம். அந்த அறைக்குள் ஒரு கதவு தவிர வேறு எதுவுமில்லை. அந்தக் கதவின் அருகே ஒரு சீட்டு. அதில் ஒரு கேள்வி இருந்ததாம். துறவியிடம் வந்து அதைப் பற்றிக் கேட்டதற்கு, அந்தக் கேள்விக்கு விடை கண்டு பிடித்தால், அந்த கதவுக்குரிய சாவியைத் தருகிறேன்’ என்றாராம்.

மூளையைக் கசக்கி அதற்கு விடையையும் கண்டு பிடித்து சொன்ன பிறகு சாவியைக் கொடுத்தாராம் துறவி. அந்தக் கதவைத் திறந்து பார்த்தால், அங்கும் ஒரு கதவு, அதன் அருகிலும் ஒரு சீட்டு.. அதற்கும் விடையைக் கண்டு பிடிச்சானாம். இன்னுமொரு சாவியைக் கொடுத்து போய் பார்க்கச் சொல்லி இருக்கிறார் துறவி. போய்ப் பார்த்தால் அங்கே இன்னொரு கதவு, இன்னொரு சீட்டு.

“ஐயா, என்னால் ஆவலை அடக்க முடியவில்லை. இன்னும் எத்தனை கேள்விகளுக்கு விடை கண்டு பிடிக்க வேண்டும்” என்று கேட்டானாம். இதுதான் கடைசி இந்தக் கதவைத் திறந்தால் அந்த சத்தத்துக்குரிய காரணம் உனக்குத் தெரியும்’ என்றாராம். அதன் பிறகுதான் அவனுக்கு அந்தக் காரணம் புரிந்ததாம்.

என்னது, அந்தக் காரணம் என்னவென்றா கேட்கிறீர்கள்? அதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால் நீங்களும் ஒரு துறவியாக வேண்டுமாம். இது தான் நண்பர் பகிர்வு செய்த கதை. குறும்புக்காக யாரோ எழுதி இருக்கிறார்கள்.

இப்போது உங்களுக்கு எப்படி கடுப்பாக இருக்கிறதோ, அப்படித்தான் இந்தக் கதையைப் படித்த போது எனக்கும் இருந்தது. ஆவலை ஏற்படுத்தி அதன் காரணம் தெரியாமல் அவதிப் பட வைப்பதே, சிலருக்குப் பொழுது போக்காக இருக்கிறது.

அது போலத்தான் இந்த கவிஞர் கடிவேலுவைப் பற்றிய விஷயமும். எப்படி ஜோதிடர் ஆனார் என்று தெரிந்து கொள்ள ஆவலாய் இருக்கிறதே ஒழிய அதற்குரிய சரியான காரணம் இன்னும் புரியவில்லை.

Advertisements

2 பதில்கள் to “ஆவலால் ஏற்படும் அவதி!”

  1. sundaraganesan.S நவம்பர் 12, 2013 இல் 1:57 முப #

    It was make me really laughing.

    • rasippu நவம்பர் 12, 2013 இல் 4:35 முப #

      தங்களது வருகைக்கும் பின்னூட்டத்திற்கும் மிக்க நன்றி திரு. சுந்தர கணேசன் அவர்களே!

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: